راه‌حل نماینده روسیه برای پایان جنگ آمریکا علیه ایران

جهان صنعت نیوز ، «ژانگ هانهویی» سفیر چین در روسیه به ژاپن هشدار داد که در مسائل مربوط به تسلیحات هسته‌ای «با آتش بازی نکند.»

خبرگزاری تاس گزارش داد ژانگ هانهویی در مقاله‌ای برای این خبرگزاری درباره پیامدهای دستیابی احتمالی توکیو به تسلیحات هسته‌ای هشدار داده است.

سفیر چین در روسیه نوشت: «اگر توکیو تصمیم بگیرد تسلیحات هسته‌ای خود را توسعه دهد، توازن راهبردی در شمال شرق آسیا به‌طور کامل مختل خواهد شد و یک رقابت تسلیحات هسته‌ای در منطقه ممکن است هر لحظه آغاز شود.»

او همچنین با هشدار به جریان‌های راست‌گرا در ژاپن افزود: «اگر نیروهای راست‌گرای ژاپن به بازی با آتش در مسائل مربوط به سیاست هسته‌ای ادامه دهند، مردم ژاپن در نهایت بار دیگر خود را در جایگاه متهم در دادگاه تاریخ خواهند یافت.»

منبع: ایسنا سیاسی برچسب هاآسیا تسلیحات هسته ای چین ژاپن
شناسه : 606685
لینک کوتاه : لینک کپی شد

به گزارش تجارت نیوز، “الکسی لیخاچف”، رئیس شرکت “روس‌اتم” روسیه امروز پنجشنبه گفت: ما به ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای در مصر، مجارستان، ایران و هند ادامه می‌دهیم.

طبق گزارش ریانووستی، وی افزود: همچنین پروژه‌های جدیدی را در ازبکستان و قزاقستان آغاز می‌کنیم.

منبع: تسنیم

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

الجزیره نوشت: پل ماسگریو، دانشیار علوم سیاسی در دانشگاه جورج‌تاون در قطر گفت که برای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اجرای «پیامدهای اقتصادی» علیه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کنند، «بسیار دشوار خواهد بود».

او گفت: «ترامپ تلاش می‌کند به‌صورت یک‌جانبه تحریم‌هایی را اعمال کند که به‌طور سنتی نیازمند هماهنگی چندجانبه بوده‌اند و این به معنای همراه کردن چین، روسیه و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد است.»

او افزود که اگر ترامپ بتواند این تحریم‌ها را اجرا کند، این اقدامات بالقوه می‌توانند «نتایجی» برای آمریکا به همراه داشته باشند.

ماسگریو همچنین گفت یکی از «مزیت‌های» آمریکا این است که «تجارت تهران با تعداد بسیار کمی از کشورها متمرکز است که امارات متحده عربی نیز البته یکی از آنهاست؛ امارات تجارت خود را متوقف کرده است.»

در پی انتشار یادداشت «لیبرالیسم نقابدار» محمد قوچانی [لینک]، سروش دباغ با بازخوانی نسبت قوچانی با جریان روشنفکری دینی، به نقد شیوه مواجهه او با عبدالکریم سروش، علی شریعتی و منتقدان سرمایه‌داری پرداخته است. دباغ معتقد است نقد فکری، هرچند می‌تواند صریح و رادیکال باشد، نباید به برچسب‌زنی، پرونده‌سازی و آمیختن داوری‌های معرفتی با منازعات سیاسی و قبیله‌ای بینجامد.

سروش دباغ: صادقانه بنویسم با عنایت به وضعیت متلاطم و نگران کنندۀ کشور و درمیانۀ آتش بس،جنگ،اعدام، توّرمِ عنان گسیخته، معضل بنزین… ترجیح می دادم به عنوان عضوی از خانوادۀ روشنفکری، بیش از این وارد گرد و غباری که اخیرا در فضا پدیدارگشته نشوم و به همان دو نوشتارِ « یک چمدان دروغ» و «شریعتی، شاندل و مسلمانی» بسنده کنم.اما انتشار نوشتار« لیبرالیسم نقابدار»، مرا سوق داد به نگارش سطور ذیل. باشد که به کار مخاطبان فهیم و افرادی که تحولّات روشنفکری ایران معاصر را رصد می کنند، بیاید. خاطره‌ای از محمد قوچانی و روزهای پس از انتخابات ۱۳۸۸

چند ماه پس از انتخابات ریاست جمهوریِ  بحث برانگیز و پرمناقشۀ خرداد ماه سال ۱۳۸۸، حوالی انتشار شمارۀ اول نشریۀ « مهرنامه» با محوریت مصاحبۀ «ازشریعتی تا سروش» با حضور دوست عزیز احسان شریعتی و اینجانب، درجلسۀ گپ و گفتی با حضور تنی چند از دوستان، از جمله محمد قوچانی مدیر مسئول « مهرنامه» که مدتی را پس از انتخابات در زندان گذرانده بود، دربارۀ اوضاع و احوال سیاسی، فرهنگی و روشنفکری مملکت صحبت می کردیم.

خاطرم هست در آن جلسه، قوچانی گمانه زنی می کرد که درواکنش به افزایش بسامد، صراحت و شدت فعالیت های سیاسی عبدالکریم سروش در دورانِ پس از انتخابات ریاست جمهوری، از نگارش نامۀ سرگشاده به رهبریِ وقت گرفته تا انتشار نامۀ پنج نفره در بحبوحۀ «جنبش سبز»، برجسته کردنِ نقش ایشان در«ستاد انقلاب فرهنگی» و آنچه بر دانشگاه ها در سالهای اول انقلاب رفت، در دستور کار نیروهای امنیتی و اطلاعاتی قرار گرفته است.

هفده سال بعد، در مرداد ماه ۱۴۰۵ خورشیدی، با خواندن نوشتارقوچانی تحت عنوان «لیبرالیسم نقابدار» در هفته نامۀ « تجارت فردا»، خاطرۀ فوق در ذهن و ضمیرم زنده شد. نیک می دانستم و می دانم که بیش از یک دهه است مشی و مرام روزنامه نگاریِ قوچانی تغییر محسوسی کرده و قویا …

اکبر منفرد، پژوهشگر دینی و حقوقدان در یادداشتی با عنوان «نقد فقهی، قرآنی و اجتماعی سخنان جناب آقای محمدباقرخرازی(در دعوت به خشونت) و تبیین راه اصلاح جامعه در پرتو سیره نبوی و علوی» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:


بخش اول:دین صحیح؛ از رحمت آغاز می‌شود، نه از خشونت
چکیده
انتشار سخنانی که مردم را به قتل گروهی از شهروندان و حتی رویارویی خشونت‌آمیز با حکومت فرا می‌خواند، بار دیگر این پرسش بنیادین را پیش روی اندیشمندان اسلامی قرار داده است که معیار تشخیص «اسلام صحیح» از قرائت‌های افراطی چیست؟ آیا هر سخنی که با نام دین بیان شود، لزوماً بیانگر اسلام است، یا آنکه باید آن را بر قرآن، سنت قطعی، عقل، اخلاق و سیره پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) عرضه کرد؟

این نوشتار بر آن است که دعوت به قتل شهروندان و ترویج خشونت، نه تنها با قرآن کریم و سیره نبوی و علوی سازگار نیست، بلکه با مبانی مسلم فقه امامیه، قواعد عقلانی، اخلاق اسلامی و حتی مصالح حکومت اسلامی نیز تعارض آشکار دارد. همچنین استدلال خواهد شد که بسیاری از آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی، بدون اصلاح بسترهای فساد، تبعیض و ضعف حکمرانی، قابل درمان نیست و تمرکز صرف بر معلول‌ها، جامعه را از درمان ریشه‌ای بازمی‌دارد.

۱. «دین صحیح»؛ یک معیار اجتهادی، نه یک شعار
برخی مراجع عظام تقلید از تعبیر پرمعنای «دین صحیح» استفاده می‌کردند. این تعبیر، دربردارنده یک اصل مهم در معرفت دینی است: هر قرائتی از دین، الزاماً دین صحیح نیست. قرآن کریم نیز مسلمانان را از پیروی بی‌دلیل برحذر داشته است:
«فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»«بندگان مرا بشارت ده؛ آنان که سخنان مختلف را می‌شنوند و بهترین آنها را برمی‌گزینند.»(زمر، ۱۷ـ۱۸)

بنابراین، ملاک حقانیت، شخصیت گوینده نیست؛ بلکه محتوای سخن و میزان انطباق آن با قرآن، سنت معتبر و عقل است.
علامه طباطبایی در تفسیر این آیه، انتخاب «احسن» را نشانه عقلانیت دینی و دعوت قرآن به سنجش و ارزیابی آراء می‌داند، نه تقلید کورکورانه.(علامه طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۷، ذیل آیات ۱۷ و ۱۸ سوره زمر).

۲. نخستین اصل قرآن؛ حرمت جان انسان: اگر بخواهیم تنها یک اصل را به عنوان زیربنای …