یکی از مهم ترین وظایف جامعه شناس، رصد تحولات زیرپوستی جامعه و دیده بانی بحران است تا پیش از آنکه شکاف ها به گسست و نارضایتی ها به انفجار اجتماعی بدل شوند، نشانه ها را بازشناسی و گوشزد کند . متاسفانه یکی از نادرست ترین مواجهه ها با این تحلیل ها، متهم کردن تحلیلگر به سیاه نمایی یا التهاب آفرینی است؛ رویکردی که نه تنها مانع بیان ارزیابی های دقیق می شود، بلکه جامعه را از شنیدن هشدارهای لازم محروم و راه را برای غافلگیری های بزرگ تر هموار می کند . با این مقدمه، باید صراحتا درباره احتمال بروز اعتراض های اجتماعی در نیمه دوم سال هشداری جدی داد . آرزو می کنم این سطور به عنوان هشداری محقق نشده باقی بماند، اما تمسخر یک پیش بینی محقق نشده، به مراتب مطلوب تر از تماشای …
