دونالد ترامپ بار دیگر با ادبیات تهدید و نمایش قدرت تلاش کرده فضای سیاسی منطقه را تحت تاثیر قرار دهد. سخنان اخیر او درباره حمله ای گسترده تر علیه ایران نشان می دهد که سیاست فشار حداکثری همچنان یکی از ابزارهای اصلی کاخ سفید برای پیشبرد اهداف خود است. اما پشت این تهدیدها یک واقعیت مهم وجود دارد و آن اینکه جنگ برخلاف شعارهای انتخاباتی و نمایش های رسانه ای پدیده ای نیست که بتوان آغاز و پایان آن را به سادگی مدیریت کرد. ترامپ تلاش می کند با زبان قدرت این پیام را منتقل کند که امریکا آماده استفاده از همه گزینه هاست. اما تجربه چند دهه گذشته نشان داده است که قدرت نظامی به تنهایی نمی تواند اراده سیاسی ملت ها را تغییر دهد. امریکا در ویتنام با وجود برتری گسترده نظامی نتوانست اهداف خود را محقق کند. در عراق سقوط حکومت صدام پایان بحران نبود، بلکه آغاز دوره ای طولانی از بی ثباتی و هزینه های سنگین برای واشنگتن …
