خبرنگار صرفا یک پیام رسان نیست، او معمار واقعیت اجتماعی است. ما در دنیایی زندگی می کنیم که واقعیت ها نه آن گونه که هستند، بلکه آن گونه که روایت می شوند، تجربه می شوند. روز خبرنگار، فرصتی است برای تامل در این حقیقت: وقتی از خبرنگار سخن می گوییم، از اعصاب محیطی جامعه حرف می زنیم؛ اگر این اعصاب ملتهب باشد یا قطع شود، کل ارگانیسم جامعه دچار اختلال در درک پیرامون خود می شود. من بر این باورم که بزرگ ترین بحران امروزِ رسانه در ایران، فرسایش مرجعیت است. ما با پدیده ای مواجهیم که می توان آن را کوچِ مرجعیت از داخل به خارج نامید. این فقط یک تغییرِ سلیقه مخاطب نیست، یک گسست ساختاری در حوزه عمومی است. وقتی رسانه داخلی به دلایلِ گوناگون -از خودسانسوری ساختاری گرفته تا فشار نهادهای بیرونی- نمی تواند روایتی جامع، متکثر و اعتماد برانگیز از واقعیت ارائه دهد خلأ معنایی ایجاد می شود. علاوه بر …
