احساس ناامنی از خود ناامنی کشنده تر است. وضعیت امنیتی غرب آسیا در سایه تهاجم امریکا و اسراییل علیه ایران با معماواره های سخت امنیتی گره خورده است. باید پذیرفت که دیپلماسی در منطق رئالیسم ساختاری، جز روکش مخملین بر پنجه های عریان قدرت نیست. هیچ کس در خاورمیانه برای امنیت دیگری به آتش نمی زند اما دود آتش و ترکش های جنگ گریبان همه را می گیرد. نشست و توافق سه جانبه در مکه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان را نباید در قالب نمایش های تکراری همبستگی جهان اسلام یا تعارفات پرتوخالی دیپلماتیک تحلیل کرد. این پیمان، محصول یک محاسبه کاملا ریاضی، سرد و بی رحمانه در پاسخ به واگرایی های امنیتی منطقه است. کاتالیزور اصلی خلق این مثلث، درک یک واقعیت تلخ در ریاض، آنکارا و اسلام آباد است؛ چتر حمایتی واشنگتن ترک خورده و دیگر اعتبار گذشته را ندارد. در غیاب یک تضمین کننده نهایی، منطق خودیاری بر رفتار بازیگران …
