محمود اکرامی، واژه هایش را از پهنه ایران وام می گیرد و شعرش را در آیینه مردم شناسی، به تأملی در هویت بدل می کند. او در سال ۱۳۳۸ در روستای جوشقان اسفراین خراسان دیده به جهان گشود. کودکی و نوجوانی را در همان دیار گذراند و در سال ۱۳۵۴ دیپلم ادبی گرفت. در دانشگاه آزاد، زبان و ادبیات فارسی را آغاز کرد، اما پس از سه سال، آن را رها کرد و راهی تازه پیش گرفت؛ رشته جامعه شناسی را در دانشگاه تهران برگزید و در سال۱۳۷۱، با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشته مردم شناسی، از دانشگاه فارغ التحصیل شد. با این حال، آنچه او را متمایز می سازد، نگاهِ شاعرانه ای است که در دلِ پژوهش های مردم شناختی اش ریشه دوانده است. رویکرد او به شعر، به سال های دانشجویی بازمی گردد، اما هرگز در قالبِ قافیه های کهنه محصور نمانده است. مجموعه های از آن همه آسمان ، گزیده ادبیات معاصر ، حال ساده ، حال استمراری ، حال گذشته ، سلطان …
