دنیای موازی رسانه های ایرانی تفسیر متفاوتی از زندگی اجتماعی در ایران است. دو دنیا با دو کارکرد، یکی درجهت تبیین جهت گیری های رسمی، نهادینه ساختن و به تصویر کشیدن آن است و آن دیگری در جهت تبیین لایه زیرین رویکرد رسمی و اطلاع رسانی در این خصوص است. در واقع با نگاهی به فعالیت رسانه های ایران این حقیقت که رسانه ها در کشور ما امروز در دو دنیا زیست می کنند؛ واضح و آشکار است. دو دنیایی که اگرچه در کنار یکدیگر قرار دارند، اما الزاما یکدیگر را نمی بینند یا تمایلی به دیدن ندارند و روایت های متفاوت از جامعه را تبیین نمی کنند. یک دنیا، دنیای رسانه های جریان اصلی است؛ رسانه هایی با هویت رسمی، ساختارهای مشخص و قواعد و دستورالعمل های معین که همچنان بخش مهمی از فعالیت خود را با منطق رسانه ای پیشادیجیتال دنبال می کنند. در کنار این دنیای رسمی، دنیای رسانه های دیجیتال، شبکه های اجتماعی و رسانه های مستقل و غیررسمی …
