تا پیش از گرمارودی، کمتر کسی تصور می کرد که کلام آسمانی را بتوان بازبانی ترجمه کرد که هم روان باشد و هم ادبی؛ زبانی که در آن، معنا با آهنگ و فضا و تصویر درآمیزد. او در سال ۱۳۲۰ در خانواده ای اهل علم ومعرفت زاده شد و بعدها، در دانشگاه تهران، در محضر استادانی چون مرتضی مطهری و سیدجعفر شهیدی، به عمقِ فرهنگ و ادب فارسی و معارف اسلامی دست یافت. اما آنچه او را در تاریخِ ادب و فرهنگ ایران، ماندگارکرده، ترجمه قرآن اوست؛ ترجمه ای که در سال ۱۳۹۰، جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را دریافت کرد و کلام آسمانی را با زبانی روان و ادبی به مردم عرضه داشت. این ترجمه، برخلاف بسیاری از ترجمه های پیشین که به معنای صرف یا لفظ به لفظ بسنده کرده بودند، با تکیه بر فضا و آهنگ و ادبیات کلام، قرآن را به متنی زنده و قابل فهم برای مردم امروز تبدیل کرد. او همچنین به ترجمه نهج البلاغه و صحیفه سجادیه همت گماشت و درسی …
