بقا و امنیت در برابر تهدیدات وجودی، در یک سال گذشته اولویت ناگزیر کشورمان بود و استراتژی بقا برای عبور از آن مرحله ضرورت داشت. اما استراتژی بقا اگر طولانی شود، دو پیامد متضاد دارد: برای دشمنان وسوسه برانگیز می شود و در داخل همچون موریانه پایه های قدرت را فرسوده می کند. کشوری که دائم در وضعیت اضطرار زندگی کند، فرصت ساختن اقتصاد پویا، رضایت عمومی، نهادهای کارآمد و روابط خارجی پایدار را از دست می دهد. اکنون یک پنجره محدود، اما مهم، برای دیپلماسی گشوده شده است. ناکامی امریکا و اسراییل در تحقق اهداف اعلام شده خود، ایستادگی جامعه ایران و توان دفاعی کشور و سپس شکل گیری مسیر توافق با امریکا، موقعیتی کم سابقه برای ورود ایران به مذاکره از موضعی عزتمندانه فراهم کرده است. این فرصت را نباید دست کم گرفت، اما نباید تصور کرد که برای همیشه باقی خواهد ماند. فرصت های دیپلماتیک نیز مانند فرصت های اقتصادی، تاریخ …
