امسال بیش از هر زمان دیگری دلم می خواست برای جامعه خبری به معنای واقعی کلمه اش، کاری انجام دهم، کاری که گره وا کن باشد. کاری که حتی شده برای لحظه ای تامل برانگیز و راهگشای مسیر پر پیچ و خم راه خبرنگاران جامعه ام باشد. می دانیم که در ایران امروز تا دلتان بخواهد خبرنگار و روزنامه نگار واقعی و صوری وجود دارد.
اما روی سخن من با روزنامه نگاران و خبرنگاران واقعی است. همان هایی که در این چند سال اخیر با آثارشان کوشیدند دردی را فریاد بزنند، فسادی را افشا کنند، مشکلات و هم و غم مردم را بگویند، به مسوولی کنایه و طعنه و صراحتا هشدار دهند که ببینید و بشنوید و بیدار شوید.
هر چند به دلیل شرایط خاص پیش آمده بعد از جنگ های تحمیلی اخیر و قبل از آن-در چند دهه اخیر- کار خبرنگار به معنای اصولی و استاندارد و حرفه ای در کشور ما با موانعی همراه بوده، اما اگر به همان انگشت نگاران فرصت بروز و ظهور بیشتری می …
