در ادبیات کلاسیک توسعه و اقتصاد سیاسی، پدیده جنگ عموما با سنجه های کالبدی و فیزیکی نظیر تخریب زیرساخت های مرزی، افت تولید ناخالص داخلی (GDP) و کاهش ظرفیت صنایع مادر ارزیابی می شود . با این حال، کالبدشکافی دقیق و جامعه شناختی تکانه های ژئوپلیتیک نشان می دهد که عمیق ترین و ماندگارترین سطح تخریب، نه در خطوط مقدم، بلکه در لایه های پنهان و مویرگی اقتصاد کارگاهی و بودجه خانوار رخ می دهد . هنگامی که یک اقتصاد با شوک های مخرب برون زا نظیر جنگ های پیاپی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه مواجه می شود، نفسِ جنگ به مثابه یک نیروی کور و مهارناپذیر، شریان های تامین مالی، اعتباری و لجستیک را مسدود می سازد . این تخریب ساختاری، فراتر از یک بحران تجاری گذرا، به شکل مدرنی از خشونت اقتصادی ترجمه …
