به گزارش فرکانس، قراردادی که نام آن در سالهای گذشته با خسارتهای سنگین و حاشیههای فراوان در صنعت بیمه گره خورده بود، بار دیگر به سبد پرتفوی بیمه دانا بازگشته است؛ اتفاقی که بیش از آنکه یک قرارداد عادی تلقی شود، پرسشهای جدی درباره استراتژی مدیریت فعلی این شرکت و نحوه ارزیابی ریسکهای بزرگ ایجاد کرده است.
بر اساس اعلام رسمی بیمه دانا در سامانه کدال، قرارداد این شرکت با ذوبآهن اصفهان در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ منعقد شده و موضوع آن، ارائه پوشش جامع خدمات درمانی کارکنان و کادرهای مجموعه ذوبآهن اصفهان است. حقبیمه این قرارداد نیز ۲۱.۷۷۰ میلیارد ریال اعلام شده است؛ رقمی که طبیعتاً در کنار حجم تعهدات درمانی، اهمیت ارزیابی دقیق ریسک این قرارداد را دوچندان میکند.
اما پرسش اصلی اینجاست: چرا بیمه دانا دوباره به سراغ قراردادی رفته که سابقه چندان مطلوبی برای این شرکت نداشته است؟
اصلاح پرتفوی فقط یک شعار بود؟
ابوالفضل آقادادی، مدیرعامل بیمه دانا، از ابتدای حضور خود بر «اصلاح پرتفوی»، «خروج از قراردادهای زیانده» و تمرکز بیشتر بر خردهفروشی تأکید کرده است. این رویکرد قرار بود مسیر شرکت را از پذیرش ریسکهای نامتناسب و قراردادهای پرخسارت دور کند.
با این حال، بازگشت قرارداد درمان ذوبآهن به پرتفوی بیمه دانا، دستکم در ظاهر، با این شعارها تناقضی جدی ایجاد میکند.
اگر قرارداد جدید از نظر فنی و اقتصادی توجیه دارد، چرا این تفاوتها برای افکار عمومی و سهامداران تشریح نمیشود؟ و اگر ساختار ریسک این قرارداد تغییر اساسی نکرده، دلیل بازگشت به قراردادی با چنین سابقهای چیست؟
در واقع مسئله فقط «انعقاد یک قرارداد» نیست؛ مسئله این است که آیا راهبردی که مدیرعامل شرکت بارها درباره آن سخن گفته، در زمان تصمیمهای واقعی نیز اجرا میشود یا صرفاً در حد شعارهای مدیریتی باقی مانده است؟
سابقهای که نمیتوان با یک قرارداد جدید پاک کرد
قرارداد قبلی درمان تکمیلی ذوبآهن اصفهان برای بیمه دانا، بنا بر اطلاعات و گزارشهای مطرحشده در محافل تخصصی صنعت بیمه، با نسبت خسارت بسیار بالایی همراه بوده و حتی ارقامی بالاتر از ۲۰۰ درصد درباره آن مطرح شده است.
اگر …
