چندی پیش مجلس شورای اسلامی طرحی را تصویب و قانون کرد که مصاحبه و ارتباط با کشورهای متخاصم و شبکه های بیگانه جرم و مجازات سخت دارد این قانون ناقص است باید اصلاح شود باید علاوه بر سلبریتیها و …. مسئولان مملکتی هم در آن آورده شود که خود فرزندان و مشاورانشان اگر با هر شبکه و خبرگزاری مصاحبه کرده و در آن به آنچه که به آنها مربوط نیست اشاره و گفتگو کنند به مجازات سختتری محکوم و از مناصب دولتی هم کنارگذاشته خواهند شد.
به کّرات دیده شده نماینده و مسئول و فرزند مسئول رده بالایی در مورد شهرهای موشکی و تجهیزات نظامی کشور مصاحبه و گفتگو کرده و آن هم از طریق فضای مجازی منتشر شده بارها دیده شده نمایندگان در مواردی بشکل سلیقهای در مواردی مصاحبه کردهاند که برای کشور بار حقوقی داشته است و هیچ کس هم آنها را محکوم و مجازات نکرد از اشکالات اساسی باز بودن میدان برای تریبون بدستان و تندروها و مداحانی ست که پارا از گلیم خود درازتر کرده و سخنانی گفتهاند که به دشمن گرا دادهاند و از همان ناحیه به کشور آسیب رسیده است.
این جماعت تا وقتی پای میز محاکمه و حساب و کتاب آورده نشوند تکراری برای دیگران میشوند . سوال این است چرا حاکمیت حدو حدود را برای صداوسیما و مجریان به جهت انتخاب برای مصاحبه مشخص نمیکند؟ چرا طیف تندرو اینروزها مطالبی را دنبال میکنند که شرایط حساس کشور را درنظر نمیگیرند؟ چرا کارشناسانی دعوت میشوند که نه تخصص دارند و نه تجربه؟ عمده آنها از نظر سنی و تجربی هنوز به بلوغ سیاسی وفکری نرسیدهاند و همین باعث تنش و گسستگی در انسجام و وحدت بوجود میآورد ؟! چرا عدهای بخاطر گرایشهای سیاسی بر دولت هجمه وارد میکنند پ؟ نهادهای نظارتی و امنیتی تا کی باید از کنار این مهم بسادگی بگذرند تا آنها دامنه برهم زدن آرامش و وحدت در جامعه را وسیع تر کنند ؟ برخورد با مسئولان تندرو هزینهاش خیلی به مراتب کمتر از خاموش کردن بحرانی است که ایجاد میکنند.
