علی مندنیپور وکیل دادگستری
قلم به دست گرفتم، که حرف حقّ بنویسم
هر آنچه مینتوان گفت، بر ورق بنویسم
قسم به جان قلم خوردهام که نایِ قلم را
به دست گیرم و تا آخرین رَمق بنویسم
بر آن سَرم که به رغمِ محیط در همه حالی
هر آنچه حقّ بپسندد، به حقِ حقّ ،بنویسم
استادمحیط طباطبایی
از قلم و قلمزنها بگوئیم؛ همان قلمی،که دادارِ دادگستر بر “او” و هر آنچه از آن تراوش میکند، قَسَم یاد کرده است ( نُون وَ القَلم و ما یَسطرون). ۱۷ اَمُردادماه در گاهنامه رسمیکشور روز خبر نگار نامیده شده است، در چنین روزی در سال ۱۳۷۷ محمود صارمی خبرنگارخبرگزاری ایرنا به همراه ۸ تن از کارکنان کنسولگری کشورمان در شهر مزار شریف افغانستان بدست تنی چنداز گروه واپسگرا ی طالبان بگونهای وحشیانه ومظلومانه به شهادت میرسد!
شورای فرهنگ عمومی به همین مناسبت، این روز را بنامِ “خبرنگار”نامگذاری کرد،تا بهانهای باشد، برای بزرگداشت جایگاه خبرنگار و یادآوری نقش ارزشمند جانباختگان راه “آزادی قلم”، از میرزا جهانگیرخان شیرازی معروف به صور اسرافیل و دکتر فاطمی روزنامهنگار شجاع و وزیر امورخارجه دولت مردمی شادروان دکتر محمد مصدّق و دیگر سنگر بانان شجاع و وظیفه شناس این “عرصه” تا به امروز.
همآنانی که در دفاع از حقّ و حقیقت و تحققّ اجرای عدالت، هرگزدَم فرو نبسته و “دربند بودن” را به همگامی با ارباب قدرت و خوش خدمتی به دارندگان زر و زور وتزویر ترجیح داده، حقیقت را فدای مصلحت نکرده، هماره راه پر دست اندازِ “آزادی” این گمشده همیشهی تاریخ را با آگاهی و انگیزه هر چه تمامتر بر گزیده و خم بر ابرو نیاوردهاند.
ازحرفه خبرنگاری و خبرنگار میگویم؛ این نگاهبانان خِرد واندیشه ،پیشگامِان راه آزادی و آزادگی ،دشمنان نادانی و خرافه و ریبِ و ریا، سر چشمهی زلالِ دانش و دانایی، ریسمانِ همبستگی، افشاگران فساد و تباهی، پیونددهندگان دانش و بینش و آگاهی، حلقههای وصلِ تاریخِ دیروز، امروز و فردا، پیوند دهندهدلها، سخن گویان خواستها و نیازهای جامعه، رفیقِ شفیقِ اهلِ داد و پیوسته در ستیزِ با بیداد، چراغ راه آینده و راهنمای راستینِ زندگی، شمشیر دولبهای که چون بدست اهلَش بیفتد، عدل گُستَرانَد و حقّ سِتانَد وستمگر بر جای خود نشانَد ولی آنگاه که به دست نااهلان، فرصتطلبان و ریزهخواران بیفتَد، “چنانچه در گذرِ تاریخ و تا این زمان افتاده است و دانیم”، چونان تیغی در کفِ “زنگیِ مست” جهل پَراکَنَد، بیدادگری پیشه کرده، آزادی وآزادگی را به بند کشیده و ویرانی ببار آوَرَد!!
ضمن شادباش این روز و قدردانی از خدمات ارزشمندِ نویسندگان، روزنامهنگاران و خبرنگاران شجاع این نگاهبانان سنگرِ آزادی، هم آنانی که در دفاع از شرافت قلم، آگاهانهو در راستای انجام رسالتِ بزرگ خویش، چه نیشها و اذیت و آزار و تهدیدها را که در گذر زمان بجان نخریده و طعم تلخ زندان را نچشیدهاند و هماینک نیز …! بزرگ زنان و بزرگ مردانی که از بذل جان ومال وحیثیّت در دفاع از حقوق مردم با هدفِ تامین نظم وامنیت و تحقق عدالت دریغ نورزیده، هماره پیشگام بودهاند و در مسیر حرکت به جلوخطرها ی بسیاری را بهجان خریده تا به وظیفه ذاتی شان که همانا آگاهی بخشی به جامعه و به تَبَع آن هموار کردن بستر توسعه در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسیجامعه بوده است، جامه عملبپوشانند.
این مناسبت زیبنده و بجا را به جمع اندیشه ورزان مردمی، دلسوز ووظیفه شناسِِ، اهلِِ قلم، بهویژه خبرنگارانِ، مستقل و با شهامت سرزمینام، این رهروان راستین راه روشن فردای ایران زمین که پیوسته با ارادهای آهنین و خللناپذیر، سختیها، محرومیّتها، نابرابریها ، نامهربانیها و از همه مهم تر تیغ تیز سانسور را به جان خریده و با همه مانع تراشیها و مشکلهای سرِ راه ، زبان گویای “مردم ” بودهاند و هراسی به دل راه ندادهاند، از همه داشتههایشان مایه گذاشته ، مصلحت اندیشی را کنار گذاشته و در هر مناسبتی از حقوق قانونی شهروندان وَلَو با پرداخت هزینه سنگین گفته ونوشتهاند وهمچنان میگویند و مینویسند، تهنیت گفته و از درگاه پروردگاریکتا “برایشان” آرزوی موفقیّت در پیمودن راهِ خطیر وصدّ البتّه پر خطرِ پیش رو را دارم.
