قلم به دست گرفتم، که حرف حقّ بنویسم
هر آنچه مینتوان گفت، بر ورق بنویسم
قسم به جان قلم خوردهام که نایِ قلم را
به دست گیرم و تا آخرین رَمق بنویسم
بر آن سَرم که به رغمِ محیط در همه حالی
هر آنچه حقّ بپسندد، به حقِ حقّ ،بنویسم
استادمحیط طباطبایی
از قلم و قلمزنها بگوئیم؛ همان قلمی،که دادارِ دادگستر بر “او” و هر آنچه از آن تراوش میکند، قَسَم یاد کرده است ( نُون وَ القَلم و ما یَسطرون). ۱۷ اَمُردادماه در گاهنامه رسمیکشور روز خبر نگار نامیده شده است، در چنین روزی در سال ۱۳۷۷ محمود صارمی خبرنگارخبرگزاری ایرنا به همراه ۸ تن از کارکنان کنسولگری کشورمان در شهر مزار شریف افغانستان بدست تنی چنداز گروه واپسگرا ی طالبان بگونهای وحشیانه ومظلومانه به شهادت میرسد!
شورای فرهنگ عمومی به همین مناسبت، این روز را بنامِ “خبرنگار”نامگذاری کرد،تا بهانهای باشد، برای بزرگداشت جایگاه خبرنگار و یادآوری نقش ارزشمند جانباختگان راه “آزادی قلم”، از میرزا جهانگیرخان شیرازی معروف به صور اسرافیل و دکتر فاطمی روزنامهنگار شجاع و وزیر امورخارجه دولت مردمی شادروان دکتر محمد مصدّق و دیگر سنگر بانان شجاع و وظیفه شناس این “عرصه” تا به امروز.
همآنانی که در دفاع از حقّ و حقیقت و تحققّ اجرای عدالت، هرگزدَم فرو نبسته و “دربند بودن” را به همگامی با ارباب قدرت و خوش خدمتی به دارندگان زر و زور وتزویر ترجیح داده، حقیقت را فدای مصلحت نکرده، هماره راه پر دست اندازِ “آزادی” این گمشده همیشهی تاریخ را با آگاهی و انگیزه هر چه تمامتر بر گزیده و خم بر ابرو نیاوردهاند.
ازحرفه خبرنگاری و خبرنگار میگویم؛ این نگاهبانان خِرد واندیشه ،پیشگامِان راه آزادی و آزادگی ،دشمنان نادانی و خرافه و ریبِ و ریا، سر چشمهی زلالِ دانش و دانایی، ریسمانِ همبستگی، افشاگران فساد و تباهی، پیونددهندگان دانش و بینش و آگاهی، حلقههای وصلِ تاریخِ دیروز، امروز و فردا، پیوند دهندهدلها، سخن گویان خواستها و نیازهای جامعه، رفیقِ شفیقِ اهلِ داد و پیوسته در ستیزِ با بیداد، چراغ راه آینده و راهنمای راستینِ زندگی، شمشیر دولبهای که چون بدست اهلَش بیفتد، عدل گُستَرانَد و حقّ سِتانَد وستمگر بر جای خود نشانَد ولی آنگاه که به دست نااهلان، فرصتطلبان و ریزهخواران بیفتَد، “چنانچه در گذرِ تاریخ و تا این زمان افتاده است و دانیم”، چونان تیغی در کفِ “زنگیِ مست” جهل پَراکَنَد، بیدادگری پیشه کرده، آزادی وآزادگی را به بند کشیده و ویرانی ببار آوَرَد!!
ضمن شادباش این روز و قدردانی از خدمات ارزشمندِ نویسندگان، روزنامهنگاران و خبرنگاران شجاع این نگاهبانان سنگرِ آزادی، هم آنانی که در دفاع از شرافت قلم، آگاهانهو در راستای انجام رسالتِ بزرگ خویش، چه نیشها و اذیت و آزار و تهدیدها را که در گذر زمان بجان نخریده و طعم تلخ زندان را نچشیدهاند و هماینک نیز …! بزرگ زنان و بزرگ مردانی که از بذل جان ومال وحیثیّت در دفاع از حقوق مردم با هدفِ تامین نظم وامنیت و تحقق عدالت دریغ نورزیده، هماره پیشگام بودهاند و در مسیر حرکت به جلوخطرها ی بسیاری را بهجان خریده تا به وظیفه ذاتی شان که همانا آگاهی بخشی به جامعه و به تَبَع آن هموار کردن بستر توسعه در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسیجامعه بوده است، جامه عملبپوشانند.
این مناسبت زیبنده و بجا را به جمع اندیشه ورزان مردمی، دلسوز ووظیفه شناسِِ، اهلِِ قلم، بهویژه خبرنگارانِ، مستقل و با شهامت سرزمینام، این رهروان راستین راه روشن فردای ایران زمین که پیوسته با ارادهای آهنین و خللناپذیر، سختیها، محرومیّتها، نابرابریها ، نامهربانیها و از همه مهم تر تیغ تیز سانسور را به جان خریده و با همه مانع تراشیها و مشکلهای سرِ راه ، زبان گویای “مردم ” بودهاند و هراسی به دل راه ندادهاند، از همه داشتههایشان مایه گذاشته ، مصلحت اندیشی را کنار گذاشته و در هر مناسبتی از حقوق قانونی شهروندان وَلَو با پرداخت هزینه سنگین گفته ونوشتهاند وهمچنان میگویند و مینویسند، تهنیت گفته و از درگاه پروردگاریکتا “برایشان” آرزوی موفقیّت در پیمودن راهِ خطیر وصدّ البتّه پر خطرِ پیش رو را دارم.
