صفحه سیاست-
عملیات تروریستی محور آمریکایی-صهیونی-عربی موسوم به «خشم حماسی» و رویارویی تمامقد نظامی با ایران، نقاب از چهرهی فرسوده و درماندهی نیروی دریایی ایالات متحده برداشته است. آنچه واشنگتن آن را «حضوری مقتدرانه» در غرب آسیا مینامد، در واقع نمایشی از اضمحلال تدریجی قدرتی است که روزگاری بیمنازعهترین نیروی دریایی جهان بود. ناوگان آمریکا که در حال نبرد با کشوری «همتراز نیست»، اکنون خود به مصداق بارز بحران هژمونی واشنگتن تبدیل شده است. ناوگانِ کاغذی در برابر ناوگانِ واقعی
بر اساس گزارشهای منتشرشده، نیروی دریایی آمریکا در حالی خود را برای یک جنگ طولانی مدت آماده میکند که زنگهای خطر از همهسو به صدا درآمده است.
بنیاد «کویینسی» بهتازگی اعلام کرده که مشکلات ساختاری نیروی دریایی آمریکا از جمله فرسودگی ناوگان، کاهش شمار شناورها، معوقات انباشتهشده در تعمیر و نگهداری و خستگی مفرط نیروهای انسانی، توان واشنگتن را برای تداوم یک درگیری دریایی طولانی در نزدیکی ایران به شدت محدود کرده است.
تنها یک نگاه به آمار، عمق فاجعه را آشکار میسازد. نیروی دریایی آمریکا که در سال ۱۹۴۵ بیش از ۶۰۰۰ فروند شناور در اختیار داشت، امروز به حدود ۱۸۰ فروند شناور عملیاتی تنزل یافته است.
با این حال، آنچه بیش از همه تکاندهنده است، فاصلهی میان «ناوگان روی کاغذ» و «ناوگان در دریا» است. گزارشها حاکی از آن است که از ۲۹۲ فروند ناوگان رزمی ایالات متحده، در هفتهی پایانی ژوئن تنها ۸۰ فروند در حال حرکت بودند و از مجموع ۲۳۳ ناو جنگی، تنها ۷۲ فروند در مأموریتهای خارجی به سر میبردند.
به بیان دیگر، در یک هفتهی معمولی، کمتر از یکسوم ناوگان آمریکا مستقر است و تنها یکچهارم آن در حال حرکت است. این یعنی ۷۵ درصد از ناوگان، یا در اسکله پهلو گرفته، یا در دست تعمیر، یا مشغول تمرینات محلی هستند. وقتی یک ناو هواپیمابر، «ابزار قانونی» میشود
نمادینترین نمونهی این زوال، ناو هواپیمابر «یواساس نیمیتز» است. این پیرترین ناو هواپیمابر ناوگان آمریکا که آخرین مأموریت خود را در دسامبر گذشته به پایان رسانده، نه بهخاطر نیاز عملیاتی، بلکه صرفاً بهخاطر الزام قانونی که ۱۱ ناو هواپیمابر عملیاتی را برای نیروی دریایی تجویز میکند، تا مارس ۲۰۲۷ در خدمت …
