صفحه سیاست-
آنچه پرونده میدان شهید علیخانی اصفهان را از بسیاری پروندههای مشابه متمایز میکند، نه صرفاً اجرای احکام، بلکه نحوه شکلگیری روایتهای متضاد درباره آن است؛ روایتهایی که هر یک تنها بخشی از واقعیت را بازگو میکنند و در بسیاری موارد، مخاطب را از مشاهده تصویر کامل ماجرا بازمیدارند. حادثهای که مسیر اعتراض را تغییر داد
۱۸ دیماه ۱۴۰۴، تجمعات اعتراضی در میدان شهید علیخانی اصفهان به درگیری شدید میان تعدادی از معترضان و نیروهای انتظامی و بسیج انجامید. بر اساس اعلام مراجع رسمی، در جریان این درگیری چهار نفر از نیروهای انتظامی و بسیج شامل حسین رمضانی، محمد همتی، سیدعلی خشوعی و ولیالله صفری جان خود را از دست دادند.
همین اتفاق باعث شد پرونده از چارچوب یک تجمع اعتراضی خارج شده و با اتهاماتی همچون قتل عمد و محاربه وارد یکی از حساسترین مراحل رسیدگی قضایی شود؛ موضوعی که بهطور طبیعی توجه افکار عمومی، رسانهها و فعالان سیاسی را به خود جلب کرد. روایت رسمی؛ دادگاه چه میگوید؟
پس از تشکیل پرونده ویژه، ۵۹ نفر بازداشت شدند و روند تحقیقات و محاکمه طی چندین ماه ادامه یافت. در نهایت، مطابق اعلام قوه قضائیه، برای ۱۲ نفر حکم اعدام و برای ۲۳ نفر دیگر احکام حبس بین پنج تا ۱۰ سال صادر شد.
آنچه در کیفرخواست، آرای دادگاه و گزارشهای رسمی بیش از هر چیز مورد تأکید قرار گرفته، سطح خشونت حادثه است. براساس مستندات منتشرشده، دادگاه اعلام کرده است که تعدادی از نیروهای انتظامی پس از محاصره شدن، با طناب بسته شده و سپس با سنگ، چوب و سلاح سرد مورد حمله قرار گرفتند. همچنین در اسناد قضایی آمده است که برخی از قربانیان پس از مجروح شدن، با ریختن بنزین به آتش کشیده شدند و حتی پس از آن نیز هدف ضربات سلاح سرد قرار گرفتند.
همین روایت، مبنای استدلال قضات برای صدور سنگینترین احکام کیفری در این پرونده عنوان شده است. اجرای احکام و آغاز موج جدید واکنشها
اجرای احکام در دو مرحله انجام شد. ابتدا در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ دو نفر از محکومان پرونده اعدام شدند و سپس در ششم مرداد، احکام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی به اجرا درآمد.
اما پایان روند قضایی، آغاز موج جدیدی از منازعات رسانهای بود. در مدت کوتاهی، هشتگ «نه به اعدام» بار دیگر در شبکههای …
