صفحه سیاست-
عبارت «جنگ اقتصادی» یا «Economic D-Day» که اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، برای توصیف مرحله جدید فشار اقتصادی علیه ایران به کار برده، صرفاً یک عنوان سیاسی برای تحریمهای تازه نیست. منطق این سیاست بر افزایش هزینه تعامل اقتصادی با ایران استوار است؛ بهگونهای که شرکتها و کشورهایی که با تهران همکاری مالی و تجاری دارند، میان ادامه این همکاری و پذیرش هزینههای ناشی از تحریمهای آمریکا قرار گیرند.
هدف مستقیم این راهبرد، محدود کردن دسترسی ایران به منابع مالی، کانالهای پرداخت و شبکه تجارت بینالمللی است. اما در کنار این هدف، یک پیامد ژئوپلیتیکی مهم نیز شکل میگیرد: افزایش نگرانی کشورهایی که بخش قابل توجهی از تجارت و ذخایر خود را به دلار و زیرساختهای مالی تحت نفوذ آمریکا وابسته کردهاند.
در چنین شرایطی، مسئله دیگر فقط تحریم ایران نیست؛ بلکه این پرسش مطرح میشود که وابستگی مالی به یک نظام مسلط، در صورت بروز اختلاف سیاسی، تا چه اندازه میتواند به یک آسیبپذیری راهبردی تبدیل شود؟ سلاح مالی آمریکا چگونه میتواند به محرک دلارزدایی تبدیل شود؟ …
