صفحه سیاست- در این نشست درباره عملکرد ایران در جریان جنگ جهانی اول و پیامدهای اعلام بیطرفی کشور، میان علی بیگدلی، استاد تاریخ و کارشناس مسائل بینالملل، و شروین وکیلی، جامعهشناس و تاریخنگار، بحث و تبادل نظر صورت گرفت.
بیگدلی اعلام بیطرفی ایران را تصمیمی راهبردی دانست که در شرایط جنگ جهانی، امکان رعایت آن از سوی قدرتهای درگیر وجود نداشت. او با اشاره به تجربه جنگ جهانی دوم گفت هنگامی که یک کشور درگیر بحران گسترده بینالمللی است، بیطرفی لزوماً مانع ورود قدرتهای خارجی به قلمرو آن نمیشود.
این استاد تاریخ معتقد بود ایران در جنگ جهانی اول باید به یکی از طرفهای درگیر، یعنی آلمان و عثمانی یا بریتانیا، نزدیک میشد. به گفته وی، مخالفت عمومی با روسیه و بریتانیا در آن دوره، یکی از دلایل گرایش ایران به سیاست بیطرفی بود. بیگدلی همچنین تأکید کرد که اگر در آن زمان مسئولیت تصمیمگیری بر عهده او بود، از آلمان حمایت میکرد.
در مقابل، وکیلی با اشاره به وضعیت نظامی و سیاسی ایران در آن دوره، بیطرفی را تصمیمی درست و متناسب با شرایط کشور ارزیابی کرد. او گفت ایران ارتش منسجم و مجهزی در اختیار نداشت …
