صفحه سیاست-
سردار حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران، در مراسم گرامیداشت روز خبرنگار در قم، جنگ رمضان را نمونهای متفاوت از نبردهای کلاسیک توصیف کرد؛ جنگی که به گفته او، در آن اقدامات نظامی با عملیات ادراکی و استفاده گسترده از فناوریهای نوین در هم آمیخته بود.
از این منظر، اهمیت جنگ رمضان فقط در تعداد حملات یا میزان خسارتهای واردشده به تجهیزات نظامی خلاصه نمیشود. آنچه این جنگ را متفاوت میکند، تلاش دو طرف برای اثرگذاری همزمان بر میدان، شبکه اطلاعاتی، ذهن جامعه و محاسبات طرف مقابل است. جنگ ادراکی؛ هدف فقط انهدام نبود
یکی از محورهای اصلی سخنان محبی، مفهوم «جنگ ادراکی» بود. در این نوع نبرد، هدف صرفاً نابودی یک مرکز یا وارد کردن خسارت به یک تجهیز نظامی نیست؛ بلکه تلاش میشود برداشت طرف مقابل از واقعیت تغییر کند.
به بیان سادهتر، یک عملیات نظامی میتواند در ظاهر یک هدف فیزیکی داشته باشد، اما در سطح راهبردی برای ایجاد یک تصور مشخص طراحی شود؛ مثلاً این تصور که ساختار فرماندهی از هم پاشیده، توان دفاعی کاهش یافته یا ادامه مقاومت دیگر امکانپذیر نیست.
در چنین شرایطی، رسانه به یکی از اصلیترین میدانهای نبرد تبدیل میشود. یک تصویر، خبر، شایعه یا روایت تکرارشونده میتواند بر نحوه تحلیل مردم از شرایط اثر بگذارد و حتی محاسبات تصمیمگیران را تغییر دهد.
محبی بر همین اساس معتقد است خبرنگار امروز دیگر صرفاً ثبتکننده یک رویداد نیست. رسانه باید بتواند پشت صحنه تحولات را ببیند، روندها را تحلیل کند و تشخیص دهد که هر اقدام نظامی یا سیاسی چه اثری بر ادراک عمومی خواهد گذاشت. چرا جنگ ادراکی دشمن به نتیجه نرسید؟
یکی از مهمترین ادعاهای مطرحشده در این سخنان، ناکامی دشمن در دستیابی به هدف ادراکی خود در جنگ رمضان است.
بر اساس روایت سخنگوی سپاه، هدف قرار دادن فرماندهان و مسئولان میتوانست بخشی از یک محاسبه بزرگتر باشد؛ محاسبهای که بر این فرض استوار بود که با حذف برخی افراد کلیدی، ساختار سیاسی و دفاعی کشور دچار اختلال جدی خواهد شد.
اما ادامه فعالیت دستگاههای مختلف، حضور نیروهای نظامی و انتظامی و تداوم عملکرد ساختارهای مدیریتی، این فرض را با چالش مواجه کرد.
این نکته از منظر راهبردی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در جنگ شبکهای، …
