صفحه سیاست-
تحولات امنیتی غرب آسیا در جریان «جنگ رمضان» را میتوان از منظر دیگری نیز بررسی کرد؛ تغییری تدریجی در شیوه تعریف قدرت و بازدارندگی در منطقه.
در الگوی سنتی، برتری نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی بر پایه برخورداری از فناوری پیشرفته، نیروی هوایی، سامانههای پدافندی و شبکه گسترده پایگاههای نظامی تعریف میشد. در مقابل، بازیگران محور مقاومت تلاش کردهاند با تکیه بر موشکهای بالستیک، پهپادها، توان دریایی نامتقارن و عمق جغرافیایی، هزینه چنین برتریای را افزایش دهند.
به همین دلیل، مسئله اصلی دیگر صرفاً این نیست که کدام طرف سلاحهای پیشرفتهتری در اختیار دارد؛ بلکه پرسش مهمتر این است که کدام طرف میتواند هزینه بیشتری به زیرساختهای حیاتی طرف مقابل تحمیل کند و در یک درگیری طولانیتر دوام بیاورد.
این تغییر نگاه، اهمیت جغرافیای منطقه را نیز دوچندان کرده است؛ جغرافیایی که از تنگه هرمز تا بابالمندب، مجموعهای از گلوگاههای حیاتی انرژی و تجارت جهانی را در خود جای داده است. بابالمندب؛ وقتی جغرافیا به اهرم فشار تبدیل میشود …
