صفحه سیاست-
طرح ملی «لیگ گلستانخوانی» در مراکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خراسانشمالی فرصتی فراهم کرده است تا کودکان و نوجوانان با یکی از گنجینههای ماندگار ادبیات فارسی، نه از مسیر حفظ کردن واژههای دشوار، بلکه از راه قصه، نمایش، گفتوگو و بازی آشنا شوند. صدای ورق خوردن کتاب با صدای کودکان در یکی از این نشستها درهم میآمیزد. کودکی چند سطر از گلستان را میخواند، دیگری معنای واژهای قدیمی را میپرسد و چند دقیقه بعد همان واژه در گفتوگویی کودکانه جان تازهای میگیرد. حکایت از صفحه کتاب فاصله میگیرد و تبدیل به تصویری میشود که بچهها میتوانند آن را ببینند و لمس کنند.
برای نیکان، یکی از اعضای کودک کانون، گلستانخوانی فقط یک برنامه آموزشی نیست؛ بخشی از یک تجربه شیرین است که هر بار میتواند اتفاق تازهای در آن رخ دهد.
نیکان میگوید وقتی حکایتهای سعدی را میخواند، بیشتر از همه قصه بودن آنها را دوست دارد؛ اینکه شخصیت دارند، اتفاقی برای آنها میافتد و میتوان درباره رفتارشان فکر کرد.
به گفته این کودک هشت ساله؛ بعضی حکایتها ابتدا سخت به نظر میرسند، اما وقتی مربی آنها را توضیح میدهد یا بچهها دربارهشان حرف میزنند، معنایشان شیرینتر و قابل فهمتر میشود.
نیکان تماشای اجرای حکایتها را هم دوست دارد؛ چون به باورش وقتی قصه را روی صحنه میبیند، شخصیتها از حالت کلمات داخل کتاب بیرون میآیند و واقعیتر به نظر میرسند.
گلستان سعدی این روزها در مراکز کانون پرورش فکری خراسانشمالی فقط خوانده نمیشود؛ کودکان آن را روایت میکنند، شخصیتهایش را به صحنه میآورند
نیکان با شوق از لحظههایی میگوید که یکی از بچهها نقش شخصیت حکایت را بازی میکند و دیگران تماشایش میکنند؛ لحظههایی که گاهی با خنده همراه میشود و گاهی بچهها را به فکر فرو میبرد و برای او، سعدی در چنین لحظههایی دیگر نویسندهای متعلق به چند قرن پیش نیست؛ قصهگویی است که میشود حکایتهایش را با دوستان خواند و درباره آنها حرف زد.
آراد نیز که در برنامه گلستانخوانی حضور دارد، تماشای حکایتها و شنیدن قصههای سعدی را از بخشهای دوستداشتنی این برنامه میداند.
این کودک ۱۰ ساله میگوید وقتی یک حکایت را ابتدا میخواند و بعد اجرای آن را میبیند، چیزهای …
