صفحه سیاست-
در روزهای سوگواری رحلت پیامبر اکرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع)، مشهدالرضا(ع) حالوهوایی آمیخته با اندوه و دلدادگی دارد؛ اما بازخوانی این مناسبت مذهبی، فرصتی برای توجه دوباره به ابعاد مختلف شخصیت پیامبر اسلام(ص) و نقش اهلبیت(ع) در استمرار مسیر رسالت است.
پیامبر اکرم(ص) در نگاه کارشناسان دینی، تنها یک شخصیت تاریخی متعلق به قرنهای گذشته نیست؛ بلکه سیره ایشان مجموعهای از آموزههای اخلاقی، اجتماعی، مدیریتی و انسانی را در اختیار جامعه قرار میدهد.
حجتالاسلام حسین اسکندری، استاد حوزه علمیه خراسان، با اشاره به جایگاه امام حسن مجتبی(ع) در منظومه فکری پیامبر اکرم(ص) معتقد است رسول خدا(ص) از دوران کودکی، جایگاه ویژه امام حسن(ع) را برای جامعه اسلامی تبیین میکردند. امام حسن مجتبی(ع)؛ پاسدار مسیر پیامبر اکرم(ص)
به گفته اسکندری، پیامبر اکرم(ص) در معرفی فرزندان امیرالمؤمنین علی(ع) بر جایگاه الهی آنان تأکید داشتند و امام حسن(ع) را شخصیتی برخوردار از شأن و منزلت ویژه معرفی میکردند.
روایتهایی از دوران کودکی امام حسن(ع) نیز بر رابطه عمیق عاطفی و معنوی میان ایشان و پیامبر اکرم(ص) تأکید دارد. در یکی از این گزارشها، پیامبر(ص) هنگام مشاهده امام حسن(ع)، ایشان را فرزند، پاره تن و نور چشم خود معرفی میکنند.
از نگاه این استاد حوزه علمیه، چنین رفتارهایی تنها ابراز محبت خانوادگی نبود، بلکه در چارچوب تبیین جایگاه امامت و منزلت علمی و معنوی اهلبیت(ع) قابل بررسی است.
حتی در ماجرایی دیگر، پیامبر اکرم(ص) پاسخگویی به سخنان فردی اعرابی را به امام حسن(ع) واگذار کردند؛ روایتی که از نگاه اسکندری میتواند نشانهای از جایگاه علمی و معنوی امام حسن(ع) در نزد رسول خدا(ص) باشد. یکی از مهمترین بخشهای زندگی امام حسن مجتبی(ع)، مواجهه ایشان با معاویه و تصمیم تاریخی برای پذیرش آتشبس است؛ تصمیمی که همواره محل بحث و تحلیل تاریخی بوده است.
اسکندری تأکید میکند که امام حسن(ع) در ماههای نخست حکومت خود در برابر معاویه ایستادگی کرد، اما ضعف و سستی بخشی از یاران، خیانتها و پیمانشکنیها شرایطی ایجاد کرد که ادامه جنگ میتوانست به نابودی نیروهای مؤمن و جریان فکری تشیع منجر شود.
از …