صفحه سیاست-
اینترنت امروزه دیگر یک خدمت جانبی یا صرفاً ابزار ارتباطی نیست و بخش قابل توجهی از زندگی روزمره، کسبوکار، آموزش، خدمات بانکی و اداری و زنجیره تامین کشور به آن وابسته است. از همین رو، کیفیت و پایداری شبکه ارتباطی به یکی از مولفههای مهم تابآوری اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده است؛ مسئلهای که تجربه محدودیتهای گسترده اینترنت در ۱۴ ماه اخیر اهمیت آن را بیش از پیش آشکار کرد. سیدستار هاشمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در ماههای اخیر بارها بر ضرورت فراهم شدن دسترسی باکیفیت و پایدار به اینترنت تاکید کرده است و به دنبال آن متولیان اینترنت در این وزارتخانه بارها بهبود کیفیت سرویسدهی شبکه سخن گفته اند و اینکه همزمان با افزایش ترافیک، موضوع ارتقای ظرفیت و کیفیت شبکه در دستور کار قرار دارد.
برای نمونه بهزاد اکبری مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت که متولی مدیریت ترافیک شبکه است از افزایش بیش از ۵۰ درصدی ترافیک بینالملل کشور در بازه ۱۵ ماهه از ابتدای دولت چهاردهم تا دی ماه سال گذشته خبر داده هرچند این موفقیت با دو قطع متوالی اینترنت بین الملل ابتر ماند.
وی ۱۹ خرداد و پس از بازگشت اینترنت گفته بود که ترافیک اینترنت پس از بازگشایی تدریجی شبکه در حال افزایش است و اکنون به ۷۸ درصد سطح ثبتشده در اول دیماه ۱۴۰۴ رسیده است.
مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت هرچند اثر فیلترینگ بر کیفیت اینترنت را رد نمی کند اما بر این نکته هم تاکید دارد در کیفیت سرویسی که کاربران دریافت میکنند عوامل مختلفی مثل فیلترینگ و تحریمها نیز تاثیرگذار است؛ به این معنا که کاربر ایرانی علاوه بر محدودیتهای داخلی، به دلیل محدودیتهای خارجی اعمال شده مجبور است از تغییر آیپی استفاده کند.
وی غفلت از سرمایه گذاری در زیرساخت ها در سال های گذشته را از دیگر دلایل افت کیفیت اینترنت می داند و بر این باور است که با وجود رشد ترافیک مصرفی، به دلیل آنکه سرمایه گذاری ها متناسب با مصرف نبوده، مشکلاتی در اینترنت وجود دارد.
بر این اساس نمی توان مسئله اینترنت را فقط با یک شاخص مانند «سرعت» سنجید. کیفیت تجربه کاربر به مجموعهای از عوامل از جمله ظرفیت شبکه، تاخیر، پایداری ارتباط، کیفیت مسیرهای بینالمللی، ظرفیت اپراتورها و وضعیت شبکه دسترسی بستگی دارد. فاصله میان پوشش و اتصال …
