صفحه سیاست-
در جنگهای امروز، پیروزی صرفاً در میدان نظامی رقم نمیخورد. دشمن همزمان از تحریم، فشار اقتصادی، عملیات رسانهای و جنگ روانی برای فرسایش جامعه استفاده می کند و در کنار آن، قدرت نظامی را نیز بهعنوان ابزار فشار به کار گیرد.
هدف چنین رویکردی، ایجاد یک زنجیره فشار است؛ اقتصاد را فرسوده کن، هزینه زندگی را افزایش بده، نااطمینانی ایجاد کن، اعتماد عمومی را کاهش بده و در نهایت جامعه را مقابل حاکمیت قرار بده.
اما نقطهای که این محاسبه میتواند با شکست مواجه شود، جایی است که «خیابان و میدان» در کنار یکدیگر قرار میگیرند.
منظور از «خیابان»، جامعه، مردم، اقتصاد و سرمایه اجتماعی است و منظور از «میدان»، توان دفاعی و بازدارندگی نظامی کشور.
زمانی که مردم در برابر فشار خارجی دچار فروپاشی اعتماد نشوند و همزمان توان نظامی کشور هزینه هرگونه ماجراجویی نظامی را برای دشمن افزایش دهد، راهبرد فشار با یک معادله متفاوت مواجه خواهد شد.
اگر دشمن تصور کند فشار اقتصادی میتواند جامعه را از درون فرسوده و توان نظامی اش میتواند کشور را از تحت فشار قرار دهد، اما با جامعهای مواجه شود که از سختیها عبور میکند و کشوری که توان دفاع از خود را افزایش داده است، محاسبه او تغییر خواهد کرد
البته حفظ این ظرفیت صرفاً با شعار ممکن نیست. ثبات اقتصادی، حمایت از معیشت، کاهش نااطمینانی، …
