صفحه سیاست-
کرامت انسانی، یکی از بنیادیترین مفاهیمی است که در منظومه اندیشه اسلامی جایگاهی بلند و ریشهدار دارد؛ مفهومی که انسان را موجودی برخوردار از شأن و منزلت ذاتی میداند و بر ضرورت پاسداشت حرمت او در همه عرصههای زندگی تأکید میکند. در این نگاه، انسان صاحب حق، مسئولیت و منزلتی ارزشمند است که باید همواره مورد احترام قرار گیرد.
حقوق بشر اسلامی نیز بر همین بنیان استوار است؛ بر این باور که عدالت، آزادی، امنیت، برابری و حفظ حقوق انسانها، هنگامی به معنای واقعی خود نزدیک میشوند که با کرامت انسانی همراه باشند. این رویکرد میکوشد میان حقوق فردی و مسئولیتهای اجتماعی پیوندی سازنده برقرار و جامعهای را ترسیم کند که در آن پیشرفت و تعالی انسان، در کنار حفظ ارزشهای اخلاقی و انسانی دنبال شود.
در چنین چارچوبی، کرامت انسانی تنها یک مفهوم نظری نیست، بلکه میتواند راهنمایی روشن برای رفتار فردی، روابط اجتماعی و سیاستگذاریهای عمومی باشد. احترام به انسان، توجه به عدالت و حمایت از حقوق افراد، زمینهای فراهم میکند تا جامعه بر پایه اعتماد، همدلی و مسئولیتپذیری شکل بگیرد و هر فرد بتواند با احساس امنیت و عزت، مسیر رشد و شکوفایی خود را دنبال کند.
از این منظر، سخن گفتن از حقوق بشر اسلامی، سخن گفتن از تلاشی برای پیوند دادن حق و اخلاق، آزادی و مسئولیت و عدالت و کرامت است؛ نگاهی که در آن انسان محور توجه قرار دارد و حفظ شأن او، مقدمهای برای ساختن جامعهای متعادل، اخلاقمدار و برخوردار از آرامش و همزیستی است. این رویکرد میتواند بستری برای گفتوگویی سازنده درباره آینده انسان و جامعه فراهم آورد؛ آیندهای که در آن احترام به کرامت آدمی، چراغ راه تعامل و پیشرفت باشد. حقوق بشر اسلامی؛ پیوند کرامت انسانی، عدالت و قانون
حمیدرضا حاجشریفی، کارشناس حقوقی و پژوهشگر حقوق جزا و جرمشناسی با بیان اینکه حقوق بشر اسلامی را میتوان رویکردی دانست که در آن حفظ شأن و ارزش انسان با رعایت اصول اخلاقی، عدالت اجتماعی و مسئولیتپذیری همراه میشود، به خبرنگار ایمنا میگوید: در این نگاه، انسان موجودی دارای کرامت است و حقوق او باید در چارچوب قانون و ارزشهای انسانی مورد حمایت قرار گیرد. در جمهوری اسلامی ایران نیز قانون اساسی با قرار دادن اصول متعددی درباره حقوق ملت، آزادیهای …
