صفحه سیاست-
تصمیم جدید دولت ترامپ برای واردات ۳۰۰ هزار تن گوشت چرخکرده بدون اعمال تعرفههای خارج از سهمیه، در ظاهر اقدامی برای تنظیم بازار است؛ اما در لایهای عمیقتر، تصویری از یک چالش سیاسی بزرگتر ارائه میدهد: جنگی که قرار بود قدرت آمریکا را در خارج از مرزها به نمایش بگذارد، اکنون آثار خود را در هزینه زندگی شهروندان آمریکایی نشان میدهد.
ترامپ اعلام کرده گوشت وارداتی میتواند حدود ۲۵ درصد ارزانتر از قیمت فعلی بازار عرضه شود؛ با این حال، کاخ سفید هنوز جزئیات کشورهای تأمینکننده و سازوکار تضمین این کاهش قیمت را اعلام نکرده است. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که تعداد گاو و گوساله در آمریکا به حدود ۸۶.۲ میلیون رأس رسیده؛ سطحی که از دهه ۱۹۵۰ تاکنون کمسابقه است.
تناقض سیاستی نیز همینجاست. دولتی که تعرفه و حمایت از تولید داخلی را از ابزارهای اصلی سیاست اقتصادی خود میدانست، برای کنترل قیمت گوشت در بازار داخلی ناچار شده به عرضه خارجی تکیه کند. پیش از این نیز دولت ترامپ در فوریه مجوز واردات سالانه ۸۰ هزار تن گوشت کمچرب از آرژانتین را بدون تعرفه صادر کرده بود؛ گوشتی که بخش قابل توجهی از آن در تولید گوشت چرخکرده کاربرد دارد.
اما مسئله اصلی تعرفه نیست؛ مسئله، هزینه زندگی است.
جنگ ایران از همان ابتدا بازار انرژی را تحت تأثیر قرار داد و هرچند قیمت نفت از اوج اولیه فاصله گرفته، آثار شوک انرژی همچنان در بخشهای مختلف اقتصاد آمریکا باقی مانده است. افزایش قیمت گازوئیل، هزینه فعالیت کشاورزی، حملونقل، تولید و جابهجایی خوراک دام را بالا میبرد و در نهایت میتواند خود را در قیمت مواد غذایی نشان دهد.
این زنجیره را نمیتوان نادیده گرفت: سوخت گرانتر یعنی کشاورزی گرانتر، حملونقل گرانتر و در نهایت فشار بیشتر بر قیمت مواد غذایی. هزینه تولید و توزیع محصولات کشاورزی، بهویژه در آستانه فصل برداشت، مستقیماً از قیمت سوخت و نهادهها تأثیر میگیرد.
گوشت چرخکرده نیز به دلیل جایگاهش در سبد مصرف خانوار، به نمادی مناسب برای این بحران تبدیل شده است. برخلاف شاخصهای …
