صفحه سیاست-
تاریخ صنعت دفاعی جمهوری اسلامی ایران، روایت ملتی است که در سختترین شرایط، به جای تسلیم شدن در برابر محدودیتها و تهدیدها، مسیر خودباوری و توانمندی را انتخاب کرد. مسیری که از تأمین ابتداییترین نیازهای دفاعی آغاز شد و به دستیابی به فناوریها و تجهیزات پیشرفتهای رسید که امروز بخشی از توان بازدارندگی و دفاعی کشور را شکل میدهد. آنچه این مسیر را ممکن کرد، تنها دانش و فناوری نبود بلکه ترکیبی از توکل به خداوند، اعتماد به توان داخلی، تلاش نخبگان و متخصصان و مهمتر از همه، پشتوانه مردم بود. مردم ایران در مقاطع مختلف نشان دادهاند که امنیت و استقلال کشور را متعلق به خود میدانند و همین سرمایه اجتماعی، به نیروهای مسلح این امکان را داده است که با اتکا به ظرفیتهای داخلی و با اقتدار در برابر تهدیدها بایستند.
در واقع، یکی از مهمترین درسهای صنعت دفاعی ایران این است که تهدید، اگر با اراده، دانش و همبستگی ملی مواجه شود، میتواند به فرصتی برای رشد و پیشرفت تبدیل شود. محدودیتها، وابستگیها و فشارهای خارجی، اراده ملت ایران برای ساختن و توانمند شدن را متوقف نکرد بلکه زمینهای فراهم کرد تا استعدادهای داخلی شکوفا شوند و مسیر دستیابی به فناوریهای پیشرفته با جدیت بیشتری دنبال شود.
این واقعیت در رویاروییها و جنگهای اخیر نیز خود را نشان داد؛ از جنگ ۱۲ روزه تا دیگر درگیریهای گسترده اخیر، ملت ایران در برابر طرفهایی قرار گرفت که از امکانات و تجهیزات پیشرفته نظامی برخوردار بودند اما نیروهای مسلح جمهوری اسلامی …
