صفحه سیاست-
روزنامه «واشنگتنپست» به نقل از مقامهای آمریکایی گزارش داده است که ارتش این کشور در جریان جنگ با ایران ۴۵ فروند MQ-9 Reaper را از دست داده است؛ رقمی که در نسبت با اندازه ناوگان این پهپاد، به معنای از بین رفتن حدود ۲۵ درصد ظرفیت عملیاتی آن است.
اهمیت این عدد زمانی روشنتر میشود که جایگاه MQ-9 در ساختار نظامی آمریکا را در نظر بگیریم. این پهپاد که از سال ۲۰۰۷ وارد خدمت شده، یکی از مهمترین ابزارهای ایالات متحده برای مأموریتهای اطلاعاتی، شناسایی، مراقبت و حمله به اهداف زمینی محسوب میشود.
MQ-9 ساخت شرکت «جنرال اتمیکس» است و برخلاف پهپادهای صرفاً شناسایی، قابلیت حمل و استفاده از تسلیحات هدایتشونده را دارد. بنابراین، این پرنده را باید همزمان یک سکوی جمعآوری اطلاعات و یک پلتفرم رزمی دورایستا دانست؛ پرندهای که میتواند برای مدت طولانی در منطقه عملیاتی باقی بماند و در صورت نیاز، وارد مرحله تهاجمی شود. چرا از دست رفتن ۴۵ فروند مهم است؟
MQ-9 حدود ۱۱ متر طول و نزدیک به ۲۰ متر دهانه بال دارد و میتواند حدود یکهزار و ۷۰۰ کیلوگرم محموله و تسلیحات حمل کند. برد عملیاتی حدود یکهزار و ۸۰۰ کیلومتر و قابلیت ماندگاری طولانی در آسمان، این پهپاد را به ابزاری مهم برای رصد مستمر مناطق عملیاتی تبدیل کرده است.
در واقع ارزش MQ-9 فقط به توان حمل موشک و بمب محدود نمیشود. این پرنده بخشی از زنجیرهای است که از شناسایی و جمعآوری اطلاعات آغاز میشود و به تعیین موقعیت و هدفیابی و در برخی مأموریتها، اجرای حمله ختم میشود.
از این منظر، انهدام دهها فروند MQ-9 به معنای حذف بخشی از ظرفیت «دیدن» و «هدفگیری» ارتش آمریکا است؛ موضوعی که میتواند پیامدهای آن بسیار فراتر از تعداد هواگردهای ساقطشده باشد. هزینه ۱.۴۴ میلیارد دلاری؛ فقط قیمت بدنه نیست
اگر قیمت ساخت هر فروند MQ-9 را حدود ۳۲ میلیون دلار در نظر بگیریم، انهدام ۴۵ فروند از این پهپادها به معنای خسارتی حدود ۱.۴۴ میلیارد دلار تنها بر اساس ارزش ساخت آنهاست.
اما این عدد، هزینه واقعی خسارت را نشان نمیدهد. تجهیزات مأموریتی، سامانههای ارتباطی و کنترل، تسلیحات، آموزش نیروها، تعمیر و نگهداری و هزینه جایگزینی تجهیزات از جمله مواردی …
