صفحه سیاست-
محمدرضا بهاروند، کارشناس اقتصاد کشاورزی، معتقد است: ادامه این روند میتواند کشاورزان را برای تأمین هزینههای معیشتی و تولیدی به سمت استقراض، فروش یا اجاره زودهنگام زمین و حتی خروج از چرخه تولید سوق دهد.
این کارشناس اقتصاد کشاورزی، با اشاره به تأخیر در پرداخت پول گندمهای تحویلی کشاورزان گفت: چند وقتی است که پرداخت پول گندم تحویلی کشاورزان از سوی دولت با تأخیر مواجه شده و این مسئله فشار مالی قابلتوجهی به تولیدکنندگان وارد کرده است.
وی افزود: کشاورز برای تولید گندم ماهها هزینه میکند؛ از خرید بذر و کود و سم گرفته تا هزینه آب، سوخت، ماشینآلات، برداشت و دستمزد کارگران. در واقع بخش عمده سرمایه کشاورز در طول فصل زراعی صرف تولید میشود و زمانی که محصول خود را تحویل میدهد، انتظار دارد بتواند در فاصله زمانی منطقی به پول حاصل از فروش محصول دسترسی پیدا کند.
بهاروندی ادامه داد: وقتی پرداخت این مطالبات به تعویق میافتد، کشاورز عملاً با کمبود نقدینگی مواجه میشود. این در حالی است که باید بدهیهای قبلی خود را پرداخت کند، هزینههای زندگی را تأمین کند و برای کشت بعدی بذر، کود و سایر نهادهها را خریداری کند. بنابراین تأخیر در پرداخت پول گندم فقط یک مشکل حسابداری یا مالی نیست، بلکه مستقیماً بر چرخه تولید کشاورزی اثر میگذارد. کشاورز برای تأمین نقدینگی ناچار به قرض میشود
این کارشناس اقتصاد کشاورزی با بیان اینکه کشاورزان سرمایه نقدی قابلتوجهی در اختیار ندارند، گفت: بسیاری از کشاورزان در چنین شرایطی مجبور میشوند برای تأمین هزینههای روزمره و ادامه فعالیت خود از دیگران قرض بگیرند و این یعنی افزایش بدهی و بالا رفتن هزینه تولید برای سال بعد.
وی افزود: حتی در برخی موارد ممکن است کشاورز برای تأمین نقدینگی مجبور شود زمین خود را زودتر از موعد اجاره دهد یا در شرایط سختتر، بخشی از دارایی و زمین خود را به فروش برساند. اگر چنین وضعیتی تداوم پیدا کند، باید نسبت به آثار آن بر آینده تولید کشاورزی هشدار داد.
بهاروند تأکید کرد: کشاورزی زمانی میتواند ادامه پیدا کند که تولیدکننده حداقل از یک جریان نقدینگی قابل پیشبینی برخوردار باشد. کشاورزی که محصول خود را تحویل میدهد اما نمیداند چه زمانی پول آن را دریافت خواهد کرد، برای برنامهریزی …
