به گزارش خبرگزاری ایمنا، سخنان اخیر محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور درباره توقف غنیسازی هستهای با واکنشهای گستردهای روبهرو شده است؛ سخنانی که در آن وی با اشاره به احتمال هدف قرار گرفتن رهبر انقلاب از سوی آمریکا گفت: «من اگر بودم و میدانستم آمریکا میخواهد رهبرمان را شهید کند، دست از غنیسازی برمیداشتم.»
این جمله، فارغ از حاشیههای سیاسی آن پرسشی جدی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است؛ آیا برای جلوگیری از تهدید دشمن باید از مؤلفههای قدرت کشور عقبنشینی کرد یا باید با افزایش توان ملی، هزینه تهدید را برای دشمن بالا برد؟
قائمپناه در ادامه سخنان خود با اشاره به حمله به صنایع، پالایشگاهها و عسلویه، خردمندی را دستیابی به هدف با کمترین هزینه دانسته است، اما مشکل این استدلال آنجاست که اگر تهدید دشمن به معیار کنار گذاشتن دستاوردهای کشور تبدیل شود، هر تهدید تازهای میتواند زمینه عقبنشینی دیگری را فراهم کند. پاسخ روشن رهبر شهید انقلاب به مطالبه آمریکا
برای بررسی این سخنان، شاید روشنترین پاسخ را بتوان در بیانات رهبر شهید انقلاب درباره غنیسازی یافت؛ جایی که ایشان بارها بر حفظ صنعت هستهای و چرخه کامل سوخت تأکید کردند.
رهبر شهید انقلاب در خرداد ۱۴۰۴ تصریح کردند که صنعت عظیم هستهای بدون غنیسازی درعمل بیفایده است و آمریکا و رژیم صهیونیستی برای جمع کردن صنعت هستهای ایران به هدف خود نخواهند رسید.
ایشان در همان سخنان، غنیسازی را نقطهای اساسی و کلیدی در صنعت هستهای دانستند و توضیح دادند که ایران با تلاش دانشمندان و جوانان خود توانسته به چرخه کامل سوخت هستهای دست پیدا کند؛ دستاوردی که تنها به تولید برق محدود نیست و در حوزههایی مانند پزشکی، داروسازی، کشاورزی، محیط زیست، هوافضا، مهندسی مواد و فناوریهای دقیق کاربرد دارد.
از این منظر، توقف غنیسازی یعنی کنار گذاشتن یک فرایند فنی ساده نیست؛ بلکه میتواند به معنای ایجاد وابستگی در بخشی از زنجیره علمی و صنعتی کشور باشد. غنیسازی چرا برای آمریکا مهم است؟
رهبر شهید انقلاب درباره علت مخالفت آمریکا با غنیسازی نیز صریح سخن گفته بودند. از نگاه ایشان، خواسته اصلی آمریکا تنها محدود کردن یک بخش از فعالیت هستهای ایران نیست، بلکه محروم کردن کشور از صنعت هستهای …
