به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، نتایج یک نظرسنجی ساده در جمع والدین در یک منطقه ساحلی در ایالت کالیفرنیا نشان میدهد که بهطور تقریب همه مادران و پدران حاضر در جلسه، اذعان کردهاند که فرزندشان بدون اطلاع آنها از هوش مصنوعی برای انجام تکالیف مدرسه استفاده کرده است. این صحنه بهخوبی وضعیت امروز بسیاری از خانوادهها را ترسیم میکند؛ جایی که والدین میدانند هوش مصنوعی در حال تغییر نظام آموزشی است، اما هنوز در تردیدند که باید خوشحال یا نگران باشند.
مینا نوبرگ، بنیانگذار یک شرکت آموزشی و مادر چهار فرزند معتقد است که ترس از هوش مصنوعی راهکار مناسبی نیست؛ بهگفته او این ابزار یکی از شگفتانگیزترین دستاوردهای بشر محسوب میشود و کودکان امروز در آیندهای بزرگ میشوند که استفاده از آن به اندازه گوگل امروز عادی خواهد بود، با این حال سؤال اساسی این نیست که آیا کودکان باید از هوش مصنوعی استفاده کنند یا نه، بلکه پرسش اصلی این است که آیا همچنان یاد میگیرند خودشان فکر کنند.
نوبرگ تأکید دارد که تماشای فرایند فکر کردن کودکان برای او یکی از لذتبخشترین تجربهها است. وقتی دانشآموزی ده تا پانزده دقیقه با یک مسئله دستوپنجه نرم میکند، راههای گوناگونی را امتحان میکند، گاهی به بنبست میخورد و ناگهان الگویی را کشف میکند، این لحظهها نهتنها به جواب درست، بلکه به اعتمادبهنفس و پشتکار منجر میشود.
بهگفته او، هنگامی که کودک متوجه میشود خودش از پسِ چالش برآمده، حس موفقیتی در او شکل میگیرد که هیچ معلم، والد یا فناوری نمیتواند جایگزین آن شود؛ این حس یکی از بزرگترین هدیههایی است که میتوان به کودکان داد.
پژوهشی تازه از مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان میدهد دانشآموزانی که برای نگارش تکالیف خود از هوش مصنوعی استفاده کردهاند، در مقایسه با گروههای دیگر، کمترین سطح درگیری مغزی را داشتهاند، بهویژه در بخشهای مرتبط با حافظه، خلاقیت و استدلال عمیق؛ جالب اینجا است …
