بررسی تحولات راهبردی در مناسبات بینالملل نشان میدهد که ایالات متحده آمریکا پس از ناکامی در اهداف نظامی خود، به سیاست اعمال فشار اقتصادی و محدودیتهای دریایی روی آورده است. این رویکرد که با ادعاهای متناقض مقاماتی نظیر دونالد ترامپ و اظهارات پیرامونی چهرههایی چون پیت هگسث همراه شده، با هدف ایجاد فرسایش در ساختار داخلی کشور و تحمیل خواستههای استکباری طراحی شده است.
با این وجود، تحلیلهای کارشناسی و مواضع رسمی نهادهای عالی کشور حاکی از بنبست کامل این راهبرد در برابر اراده استوار ملت و اقتدار دفاعی جمهوری اسلامی ایران است. رفتار دولتمردان ایالات متحده در قبال کشورمان همواره با تناقضهای عمیق میان ادعای تمایل به دیپلماسی و تداوم فشارهای ظالمانه همراه بوده است.
در حالی که ترامپ بارها ادعای پیروزی و تسلط بر آبراههای حیاتی را مطرح میکند، دادههای مستند شرکتهای معتبر ردیابی کشتی و گزارش رسانههای بینالمللی نشان میدهد که واقعیات میدانی با ادعاهای سیاسی کاخ سفید فاصله چشمگیری دارد. ایجاد سردرگمی راهبردی در دستگاه سیاست خارجی آمریکا و تلاش برای روایتسازیهای نادرست در حوزه بازار انرژی، گویای استیصال واشنگتن در دستیابی به اهداف ازپیشتعیینشده است. ارزیابی سیاستهای انرژی و اهمیت حفظ تابآوری عمومی
استراتژی اعمال محدودیتهای دریایی اگرچه تلاش دارد با اخلال درآمدهای ارزی و حوزه انرژی چالشهایی را ایجاد کند، اما بهرهگیری از فرصتهای مقطعی نشان داده است که کشور با اتکا به ظرفیتهای داخلی توانسته تا حد زیادی اثرگذاری این فشارها را مدیریت کند.
در حوزه داخلی نیز مدیریت دقیق بخش انرژی و رفع ناترازیها مستلزم اتخاذ تصمیماتی است که ضمن صیانت از معیشت عمومی و توجه به تابآوری جامعه، از ایجاد هرگونه فشار ناگهانی جلوگیری کند. تقویت سرمایه اجتماعی و همراهی مردم با نظام حکمرانی، همواره پشتوانه اصلی عبور از شرایط خطیر است و نباید اجازه داد دشمن از مسیر جنگ روانی به اهداف خود دست یابد.
محور اصلی استراتژی فعلی واشنگتن، متکی بر تداوم فشار از طریق محدودیتهای دریایی و اخلال در نظام اقتصادی است تا به خیال خام خود، ملت ایران را تسلیم کند.
در این میان، چنین اقداماتی بیش از آنکه به اراده پولادین جمهوری اسلامی ایران آسیب برساند، هزینههای سنگینی را به اقتصاد جهانی و بازار انرژی تحمیل کرده و موجب بیثباتی فرامنطقهای شده است.
البته در سطح داخلی نیز، دولت و دستگاههای ذیربط موظفند با تدبیر، برنامهریزی دقیق و اتخاذ سیاستهای حمایتی، ضمن تقویت تابآوری عمومی و حفظ آرامش معیشتی، توطئههای دشمن را در ایجاد اغتشاش و جنگ روانی ناکام بگذارند. زوال ساختار نظامی آمریکا و بحران در ذخایر تسلیحاتی
در ابعاد نظامی و امنیتی، گزارشهای متعددی از چالشهای عمیق لجستیکی و کاهش ذخایر استراتژیک تسلیحاتی ایالات متحده منتشر شده است. هزینههای سرسامآور واشنگتن در درگیریهای منطقهای و ناتوانی خطوط تولید تسلیحات پیشرفته در جبران تجهیزات مصرفشده، توان بازدارندگی آمریکا را به شدت تضعیف کرده است.
مصرف بالای تجهیزات پیشرفته پدافندی و موشکی نظیر سامانههای پاتریوت و موشکهای تاد در جبهههای مختلف و تعهدات همزمان واشنگتن در قبال متحدان فرامنطقهای، ظرفیت خطوط تولید تسلیحاتی آمریکا را به شدت تحت فشار قرار داده است.
از آنجا که ساخت تسلیحات مدرن متکی بر مواد کمیاب و فرآیندهای پیچیده صنعتی است، سرعت بازسازی و جایگزینی تجهیزات آمریکایی بسیار پایینتر از نرخ تولید تسلیحات بومی در ایران ارزیابی میشود.
در سوی مقابل، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با اتکا به دانش بومی، توسعه تجهیزات مدرن و بازنگری هوشمندانه در تاکتیکهای نظامی، توانستهاند برتری عملیاتی خود را تثبیت کنند. افزایش دقت و درصد اصابت در پاسخهای موشکی و پهپادی اخیر به پایگاههای متخاصم، گواهی بر کارآمدی دکترین دفاعی کشور است. هشیاری در برابر جنگ روانی و توطئههای امنیتی
دستگاههای اطلاعاتی و رسانهای نظام سلطه با امیدواری به اثرگذاری فشارهای اقتصادی، تمام تلاش خود را برای ایجاد اغتشاش و ناامنی در داخل کشور به کار بستهاند. در این میان، صیانت از آرامش داخلی، شفافیت در گفتوگو با مردم و خنثیسازی توطئههای دشمنان، نیازمند هوشیاری عمومی و انسجام ملی است.
ناامید کردن دشمن از تحقق اهداف درونسرزمینی، کلید اصلی دفع تهدیدات و صیانت از امنیت پایدار کشور محسوب میشود.
تلاشهای واشنگتن برای القای تضعیف ایران در حوزههای اقتصادی و نظامی و سپس ایجاد امیدواری به منظور وادار کردن تهران به پذیرش توافقی از موضع غیربرابر است؛ محاسبهای که مقامات ایرانی بارها آن را رد کردهاند. ترامپ به این نتیجه رسیده است که هزینه جنگ بالاتر از محاصره است، چرا که محاصره بر روی اقتصاد تأثیر بیشتری خواهد داشت و این مسئله باعث شده تا توجه کامل خود را به موضوع محاصره دریایی معطوف کند.
مواضع قاطع جمهوری اسلامی ایران در قبال امنیت منطقه و آبراهها
موضع جمهوری اسلامی ایران درباره امنیت آبراههای راهبردی و تنگه هرمز کامل شفاف و غیرقابل تغییر است. همانگونه که مقامات ارشد نظام و دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی اعلام کردهاند، استمرار کنترل این آبراه حیاتی تا زمان تحقق کامل حقوق ملت ایران، رفع تحریمها، پایان یافتن کامل محاصره دریایی و توقف اقدامات خصمانه دشمنان در منطقه ادامه خواهد داشت.
در شرایطی که تنشهای میدانی در حالت تعلیق قرار دارد، اولویت کلان کشور تقویت بنیه دفاعی، توسعه تسلیحات بازدارنده و خنثیسازی استراتژی دشمن است. بیاستفاده ساختن ابزار محاصره دریایی و اثبات اراده ملت ایران در برابر فشارهای استکبار، زمینهساز شکست قطعی سیاستهای خصمانه ایالات متحده و تثبیت اقتدار منطقهای جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.
تجربه تاریخی ملت ایران در ایستادگی در برابر توطئههای گوناگون ثابت کرده است که با حفظ وحدت ملی، هوشیاری عمومی و اقتدار نیروهای مسلح، استراتژی دشمنان بار دیگر با شکستی قطعی مواجه خواهد شد و امنیت پایدار در منطقه تثبیت میشود. کد مطلب 995741
