به گزارش خبرگزاری ایمنا، چهار سازه تاریخی ایران، این بار نه بهعنوان بناهای معماری، بلکه بهعنوان شاهدانی از دانش مدیریت آب در یک پرونده بینالمللی کنار هم قرار گرفتهاند. سیوسهپل اصفهان، بند امیر فارس، پلبند شادروان خوزستان و سازههای هیدرولیکی تاریخی سیراف در بوشهر، چهار اثری هستند که در پرونده ایران برای برنامه «سازههای تاریخی آبیاری جهان» یا WHIS ۲۰۲۶ معرفی شدهاند؛ پروندهای که زیر نظر کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی (ICID) دنبال میشود.
خبر در ظاهر درباره چهار سازه تاریخی است، اما در لایه عمیقتر، موضوع دیگری را پیش میکشد؛ بازخوانی تاریخ ایران از مسیر آب. در سرزمینی که بخش قابل توجهی از آن با اقلیم خشک و نیمهخشک شناخته میشود، آب در طول تاریخ فقط یک منبع طبیعی نبوده است. آب، مسئله زندگی بوده و برای مدیریت آن، دانش و تجربهای شکل گرفته که آثارش را میتوان در قناتها، بندها، پلبندها، آبراههها، آبانبارها و شبکههای پیچیده انتقال و توزیع آب دید. …
