به گزارش خبرگزاری ایمنا، «در روزهای جنگ، خودمان را سرباز رسانه میدیدیم؛ فرصتی برای عزاداری یا فکر کردن به آینده نبود، فقط باید کاری را که برعهدهمان گذاشته شده بود انجام میدادیم.» این جمله زهرا چخماقی، شاید خلاصهای از حالوهوای خبرنگاری در روزهای بحران باشد؛ روزهایی که فاصله میان احساس شخصی و وظیفه حرفهای به اندازه چند ثانیه پیش از روشن شدن دوربین است.
خبرنگار در چنین زمانهایی باید از دل نگرانیها عبور کند؛ باید در شرایطی که خبرها لحظهبهلحظه تغییر میکنند، روایت را دقیق، مسئولانه و انسانی به مخاطب برساند. او گاهی در میدان حادثه میایستد، گاهی در گرمای طاقتفرسای یک مراسم بزرگ با مردم گفتوگو میکند و گاهی برای تهیه گزارش، راهی مناطقی میشود که نامشان با بحران و ناامنی گره خورده است. با این همه، آنچه خبرنگار را در میدان نگه میدارد، تنها وظیفه سازمانی نیست؛ باور به اهمیت ثبت حقیقت و احساس مسئولیت در برابر مردمی است که چشم به رسانه دوختهاند.
زهرا چخماقی، متولد پنجم اردیبهشت ۱۳۶۳ در بندرعباس بیش از ۲۰ سال است که در فضای رسانهای کشور فعالیت دارد. او نخستین تجربه اجرا و گزارشگری را در دوران نوجوانی و همراه خواهرش زینب در برنامه «موج مروارید» پشت سر گذاشت. پس از آن با ورود به باشگاه خبرنگاران جوان، آموزشهای حرفهای خبرنگاری را گذراند و فعالیت خود را در حوزه فرهنگ و هنر آغاز کرد؛ حوزهای که همچنان یکی از عرصههای اصلی فعالیت او به شمار میرود.
امروز چخماقی در جایگاه گزارشگر برنامههای خبری، تجربههای گوناگونی از پوشش رویدادهای مهم دارد. حضور در برنامه «روایت همدلی» در روزهای جنگ، سفر به خوزستان برای گزارشگری بحران، ثبت جلوههای همراهی مردم و پوشش مراسمهای گسترده، بخشهایی از کارنامه اوست که فراتر از یک مأموریت معمولی خبری، رنگ تجربه زیسته گرفتهاند. به مناسبت روز خبرنگار با او به گفتوگو نشستیم که ماحصل آن در ادامه میآید:
ایمنا: خانم چخماقی از روزهایی شروع کنیم که جنگ رمضان آغاز شد. شما و خواهرتان زینب در آن ایام با برنامه «روایت همدلی» همراه مخاطبان شبکه خبر شدید. این تجربه چطور شکل گرفت؟
چخماقی: روزهایی که جنگ رمضان آغاز شد، حدود دو هفتهای از ماجرا گذشته بود. من به همراه خواهرم زینب و تعدادی دیگر از همکاران خبرگزاری، …
