به گزارش خبرگزاری ایمنا، یکی از هشداردهندهترین نمونهها تب دنگی است؛ شمار موارد گزارششده این بیماری به سازمان جهانی بهداشت از ۵۰۵ هزار و ۴۳۰ مورد در سال ۲۰۰۰ به بیش از ۱۴.۶ میلیون مورد در سال ۲۰۲۴ رسیده است؛ یعنی طی ۲۴ سال حدود ۲۹ برابر شده است. بیش از ۱۲ هزار مرگ نیز در سال ۲۰۲۴ به دنگی نسبت داده شد و این بیماری اکنون در بیش از ۱۰۰ کشور بومی شده است.
داستان فقط افزایش دما نیست؛ پشههای ناقل با تجارت جهانی، سفرهای بینالمللی، توسعه شهرها و تغییر الگوی بارندگی فرصت پیدا میکنند به مناطق جدید وارد شوند و در آنجا مستقر بمانند. پژوهشهای اقلیمی نشان میدهد مناسببودن شرایط برای رشد پشه Aedes aegypti در فاصله ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ حدود ۱.۵ درصد در هر دهه افزایش یافته و این روند میتواند تا سال ۲۰۵۰ به ۳.۲ تا ۴.۴ درصد در هر دهه برسد، همچنین جبهه گسترش این پشه در آمریکای شمالی و چین ممکن است از حدود ۲ کیلومتر در سال به ۶ کیلومتر در سال برسد.
برآوردهای جدید حتی هشداردهندهترند؛ یک مطالعه در سال ۲۰۲۶ پیشبینی میکند تا سال ۲۰۵۰ و در سناریوی میانه تغییرات اقلیمی، جمعیت در معرض حداقل یک ماه خطر انتقال دنگی میتواند برای Aedes aegypti حدود ۳.۲۹ میلیارد نفر و برای Aedes albopictus حدود ۳.۳۰ میلیارد نفر افزایش یابد.
به این ترتیب مسئله فقط «پشه بیشتر» نیست؛ جهان در حال ورود به دورهای است که پشهها میتوانند بیماریهای بیشتری را به نقاط بیشتری برسانند و تغییرات اقلیمی، این حشرات کوچک را به یکی از بازیگران بزرگ تهدیدهای سلامت آینده تبدیل کرده است. کد مطلب 995979
