به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، زیباسازی شهری در رویکردهای جدید برنامهریزی شهری، ارتباط مستقیمی با کیفیت محیط، سلامت شهروندان، احساس تعلق و کیفیت زندگی پیدا کرده است. ظاهر، رنگ، پوشش گیاهی، نورپردازی، کیفیت فضاهای عمومی، مبلمان شهری، میزان حضور خودروها و حتی نحوه سازماندهی مسیرهای پیاده بر چگونگی تجربه افراد از محیط شهری اثر میگذارند. شهری که از فضاهای عمومی مطلوب، پاکیزه، سبز، ایمن و قابلدسترسی برخوردار باشد، فرصت بیشتری برای فعالیت اجتماعی، تحرک بدنی و استراحت ذهنی در اختیار شهروندان قرار میدهد. به همین دلیل زیباسازی شهری نه یک اقدام بصری صرف، بلکه بخشی از سیاست ارتقای سلامت عمومی و رفاه اجتماعی محسوب میشود.
فضاهای سبز یکی از مهمترین عناصر مؤثر در این رابطه هستند. شواهد سازمان جهانی بهداشت نشان میدهد که پارکها، درختان، فضاهای سبز محلهای و سایر عناصر طبیعی شهری میتوانند از طریق کاهش استرس، ایجاد فرصت برای فعالیت بدنی، تقویت تعاملات اجتماعی و کاهش رویارویی با آلودگی هوا، صدا و گرمای شدید، بر سلامت جسمی و روانی شهروندان اثر مثبت بگذارند. پژوهشهای مروری نیز رابطه مثبت میان کیفیت و دسترسی به فضاهای سبز و شاخصهای مختلف سلامت و بهزیستی را گزارش کردهاند. افزایش فضای سبز فقط به معنای زیباتر شدن منظر شهر نیست؛ بلکه میتواند محیطی فراهم کند که در آن افراد امکان بیشتری برای آرامش، پیادهروی، فعالیت و ارتباط اجتماعی داشته باشند.
کیفیت فضای عمومی نیز از طریق تأثیر بر احساس امنیت و آرامش اهمیت پیدا میکند. فضاهایی که روشنایی مناسب، دیدپذیری، نظافت، مبلمان مناسب و حضور فعال شهروندان در آنها وجود دارد، برای استفاده روزمره مطلوبتر هستند. در مقابل، فضاهای رهاشده، تاریک، آلوده یا بدون کاربری اجتماعی میتوانند احساس ناامنی و بیتفاوتی میان ساکنان ایجاد کنند. بهبود این فضاها میتواند حضورپذیری را افزایش دهد و با تبدیل مکانهای کماستفاده به فضاهای اجتماعی، امکان تعامل میان گروههای مختلف شهروندان را فراهم کند. به این ترتیب زیباسازی میتواند به تقویت سرمایه اجتماعی و احساس تعلق به محله نیز کمک کند.
یکی از مسیرهای اثرگذاری زیباسازی بر سلامت روان، کاهش فشارهای ناشی از زندگی شهری است. ترافیک، آلودگی صوتی، ازدحام، کمبود فضای سبز و گرمای بیش …
