به گزارش خبرگزاری ایمنا، محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی به تازگی گفته است که به نظم پساآمریکایی در خلیج فارس خوش آمدید. برای فهم عمق جمله محسن رضایی، باید از یک واقعیت ساده شروع کرد: تنگه هرمز فقط یک آبراه نیست. روزانه نزدیک به ۲۰ میلیون بشکه نفت از این تنگه عبور میکند؛ یعنی حدود ۲۰ درصد مصرف جهانی نفت و نزدیک به ۳۰ درصد تجارت دریایی نفت. اگر این شریان مختل شود، قیمت انرژی در جهان جهش میکند، اقتصادهای بزرگ دچار شوک میشوند و نظم بازار جهانی به هم میریزد. به همین دلیل، از دهه ۱۹۷۰ به بعد، کنترل این نقطه برای هر قدرتی که ادعای هژمونی جهانی داشته، یک خط قرمز بوده است.
وقتی محسن رضایی اعلام میکند نظم تنگه هرمز، نظم قدرت و بازیگرانش عوض شده و دنیا باید به این نظم سلام کند، در واقع دارد یک تحول تاریخی را به زبان میدانی ترجمه میکند. این جمله فقط یک خبر نظامی نیست؛ اعلام عبور مهمترین گلوگاه انرژی جهان از نظم آمریکایی است. همان نظمی که پس از جنگ جهانی دوم ساخته شد و دههها خلیج فارس را به حیاط خلوت واشنگتن تبدیل کرده بود. غولی که از چراغجادو درآمد …
