به گزارش خبرگزاری ایمنا، ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ یکی از مهمترین و سرنوشتسازترین روزهای تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که مسیر سیاسی کشور را برای سالها تغییر داد.
ماجرا از زمانی جدیتر شد که محمد مصدق، نخستوزیر ایران، پس از ملی شدن صنعت نفت، تلاش کرد دست بریتانیا را از منابع نفتی و تصمیمگیریهای اقتصادی و سیاسی ایران کوتاه کند. این اقدام برای دولت بریتانیا که منافع گستردهای در صنعت نفت ایران داشت، قابل پذیرش نبود.
انگلیسیها حتی طرحهایی برای اقدام نظامی علیه ایران در نظر گرفتند، اما در آن مقطع، آمریکا با توجه به نگرانیهای خود از گسترش نفوذ شوروی در ایران و منطقه با گزینه حمله نظامی همراه نشد.
مصدق نیز که به حمایت آمریکا امید بسته بود، در برابر فشارهای انگلیس عقبنشینی نکرد. او حتی در ادامه روابط سیاسی ایران و بریتانیا را قطع کرد و کارکنان سفارت انگلیس مجبور به ترک ایران شدند. مصدق، شاه و یک اختلاف قدیمی
اختلاف مصدق تنها با انگلیسیها نبود. در داخل کشور نیز نخستوزیر با محمدرضا شاه پهلوی بر سر حدود اختیارات سلطنت و اداره کشور اختلاف داشت.
مصدق معتقد بود شاه باید در چارچوب قانون اساسی مشروطه سلطنت کند و در اداره مستقیم امور اجرایی کشور دخالت نداشته باشد. شدت این اختلافات حتی یکبار به استعفای مصدق انجامید، اما اعتراضها و فشار افکار عمومی موجب شد شاه بار دیگر او را به نخستوزیری بازگرداند.
با این حال، اختلاف میان شاه و نخستوزیر پایان پیدا نکرد و بهتدریج به یکی از مهمترین زمینههای بحران سیاسی سال ۱۳۳۲ تبدیل شد.
وقتی ورق در واشنگتن برگشت
با روی کار آمدن دوایت آیزنهاور در آمریکا، سیاست واشنگتن در قبال …
