به گزارش خبرگزاری ایمنا از فارس، شیراز را نمیتوان تنها با باغهایش، عطر بهارنارنج، غزلهای حافظ و سعدی یا شکوه بناهای تاریخیاش شناخت؛ بخشی از هویت این شهر در بناهایی نهفته است که قرنهاست در میان کوچهها و گذرهای بافت تاریخی آن ایستادهاند و هرکدام، همچون صفحهای از یک کتاب کهن، بخشی از تاریخ ایران را در خود نگه داشتهاند.
در میان این بناها، مسجد جایگاهی متفاوت دارد؛ بنایی که در آن معماری، هنر، معنویت، تاریخ و زندگی اجتماعی مردم در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و حاصل این پیوند، میراثی است که فراتر از یک بنای مذهبی، تصویری از فرهنگ و تمدن ایرانی به دست میدهد.
در فارس، تاریخ تنها در تختجمشید و پاسارگاد، در کاخها و آرامگاهها یا در بقایای شهرهای باستانی روایت نمیشود؛ این سرزمین در دورههای پس از ورود اسلام نیز به یکی از مهمترین عرصههای شکلگیری و تداوم فرهنگ ایرانی تبدیل شد و معماری اسلامی در آن، بهتدریج زبان و بیان ویژه خود را پیدا کرد. …
