جزئیات جدید از نفتکش منفجر شده در هرمز

انتقال ناو هواپیمابر «یو. اس. اس جورج واشنگتن» از اقیانوس آرام به خاورمیانه، بیش از آنکه صرفاً یک جابه‌جایی عملیاتی در ساختار نیروی دریایی آمریکا باشد، نشانه‌ای تازه از فشار فزاینده جنگ با ایران بر توان نظامی و راهبردی واشنگتن است؛ فشاری که اکنون حتی آرایش نیروهای آمریکا در برابر چین را نیز تحت تأثیر قرار داده‌است.

در شرایطی که ناو «آبراهام لینکلن» پس از ماه‌ها استقرار در دریا، با مشکلاتی از قبیل درباره کاهش تدارکات، فرسودگی خدمه، مشکلات سلامت روان و طولانی شدن مأموریت مواجه شده، انتقال ناو «جورج واشنگتن» به منطقه برای جایگزینی، نگرانی‌هایی را به دنبال داشته است.

ازسوی دیگر پنهان‌کاری درباره مشکلات ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، آن‌هم به عنوان پیامد حملات ایران به بحرین، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا را با دردسرهای تازه‌ای مواجه کرده‌است. نشریه آمریکایی «نیوزویک» روز چهارشنبه در گزارش‌هایی به بررسی تحولات اخیر دراین زمینه پرداخت که اصلی‌ترین محورهای آن را در ادامه می‌خوانید: یک تهدید تازه برای آمریکا به‌گفته مارک مونتگومری، دریادار بازنشسته و فرمانده سابق ناو جورج واشنگتن، انتقال این ناو هواپیمابر از اقیانوس آرام به خاورمیانه، می‌تواند به یک «ریسک امنیت ملی» برای آمریکا تبدیل شود. این ناو قرار است جایگزین ناو آبراهام لینکلن شود؛ ناوی که حدود ۵ هزارنفر خدمه آن، به‌دلیل ماه‌ها حضور مداوم در دریا، با نگرانی‌هایی درباره کمبود تدارکات، سلامت روان و شرایط زندگی روبه‌رو شده‌اند. خروج جورج واشنگتن از منطقه آسیا ـ اقیانوس آرام، حضور دریایی آمریکا در این منطقه را برای بیش از یک سال و نیم محدود خواهد کرد. این ناو پس از پایان مأموریت خود در خاورمیانه، باید برای تعمیرات و نگهداری به پایگاه بازگردد و همین مساله مدت غیبت آن را از اقیانوس آرام، افزایش می‌دهد. این اقدام پیام بازدارندگی ضعیفی به چین ارسال می‌کند و نمی‌تواند اطمینان لازم را برای متحدان و شرکای آمریکا در منطقه ایجاد کند. فشار ناشی از جنگ ایران بر نیروی دریایی آمریکا انتقال جورج واشنگتن نشان‌دهنده آن است که جنگ آمریکا با ایران، نیروی دریایی این کشور را با فشار بیشتری مواجه کرده‌است. نگرانی اصلی این است که آمریکا درحالی منابع و تجهیزات دریایی خود را برای خاورمیانه به کار می‌گیرد که همزمان با تهدید فزاینده چین در اقیانوس آرام روبه‌روست. منتقدان دموکرات نیز درباره فرسایش بیش‌ازحد توان نیروی‌دریایی آمریکا در نتیجه ماه‌ها جنگ در خاورمیانه هشدار داده‌اند. آنان معتقدند این وضعیت می‌تواند آمادگی واشنگتن برای رویارویی احتمالی آینده با چین را کاهش دهد. پنهان‌کاری درباره پایگاه بحرین پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، متهم شده آسیب گسترده واردشده به یکی از اصلی‌ترین مراکز تأمین و پشتیبانی نیروهای آمریکایی در خاورمیانه را پنهان کرده‌است. گفته شده هگست واقعیت مربوط به نابودی بخش قابل‌توجهی از پایگاه اصلی تأمین تدارکات آمریکا در خلیج‌فارس توسط حملات ایران را علنی نکرده‌است. ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از زمان حملات ایران به مرکز لجستیکی بحرین، با مشکلات مربوط به تأمین تدارکات مواجه شده‌است. مشکل اصلی، عدم تأمین تدارکات مناسب به‌دلیل آسیب دیدن پایگاه اصلی آمریکا در خلیج‌فارس بوده‌است. پنهان‌کاری هگست درباره این موضوع، نمونه‌ای از نحوه مدیریت نادرست جنگ ازسوی دولت آمریکا ارزیابی شده‌است. خسارت‌ها به تأسیسات آمریکا در بحرین در حملات به تأسیسات بحرین، ساختمان ستاد فرماندهی، چند ساختمان دیگر و دو پایانه ارتباطات ماهواره‌ای آسیب دیده‌است. آسیب به این تأسیسات، سبب تغییر محل تأمین و پشتیبانی نیروهای آمریکایی شده‌است. پس از آسیب دیدن پایگاه‌های بحرین، پنتاگون به پایگاهی تحت فرماندهی انگلیس در جزیره دیگو گارسیا روی آورد. این انتقال، علاوه بر دوری مسیر، سبب از دست رفتن امکان استراحت خدمه شده‌است. سناتورهای دموکرات به نحوه مدیریت استقرار آبراهام لینکلن ازسوی دولت ترامپ انتقاد کرده‌اند.

مهدی محمدی، کارشناس مسائل راهبردی، با تشریح تحولات جدید جنگ در منطقه، از تغییر الگوی نبرد و شکل‌گیری جنگی شبکه‌محور خبر داد و تأکید کرد تداوم محاصره دریایی ایران نمی‌تواند نامحدود باشد. به گفته او، در صورت ادامه محاصره، نقطه‌ای فرا خواهد رسید که ایران برای شکستن آن و هزینه‌مند کردن این وضعیت برای طرف مقابل، به از سرگیری پیش‌دستانه عملیات نظامی روی خواهد آورد. 

محمدی در فایل صوتی جدید خود درباره بررسی تحولات جنگی اخیر با تشریح وضعیت نظامی در میدان‌های مختلف گفت: نقاط شلیک جدیدی در منطقه ایجاد شده و دشمن باید از ایران و دریا تا عراق، یمن، سوریه، لبنان و سرزمین‌های اشغالی را در محاسبات خود لحاظ کند. وی این وضعیت را جنگی شبکه‌محور دانست که ایران آن را بر توزیع نامتقارن نیرو‌ها در منطقه استوار کرده است. 

وی گفت: علاوه بر نقاط شلیک جدید، اهداف جدیدی نیز برای دشمن ایجاد شده است؛ از امارات و عربستان تا باب‌المندب، دریای سرخ، کانال سوئز و مناطقی در آفریقا. محمدی همچنین از تغییر ابزار، الگو و فناوری شلیک ایران سخن گفت. محمدی ظهور یمن به‌عنوان یک قدرت موشکی بالستیک و کروز را تحول مهمی در معادله منطقه دانست و گفت: توانایی انصارالله در حملات ساحل به دریا می‌تواند معادلات نظامی شاخ آفریقا را تغییر دهد. وی گفت: پهپاد‌های MQ-۹ که از ابزار‌های مهم برتری امریکا بودند، اکنون هدف قرار می‌گیرند و ذخایر پهپاد‌های راهبردی امریکا تحت فشار قرار گرفته است. 

همچنین محمدی از ظهور «گروه‌های نوظهور مقاومت» سخن گفت: به‌صورت شبکه‌ای، توزیع شده و با آزادی عمل بالا فعالیت می‌کنند. وی با این حال هشدار داد که اگر وضعیت فعلی ادامه پیدا کند، ایران ممکن است در راهبرد هسته‌ای خود بازنگری کند. محمدی از گزینه‌هایی مانند خروج از NPT، آغاز غنی‌سازی و اقدامات دیگر در این حوزه نام برد. این کارشناس مسائل راهبردی جنگ کنونی را فراتر از میدان نظامی دانست و گفت: ایران همزمان درگیر جنگ اقتصادی و شناختی با امریکا و رژیم صهیونیستی است. وی گفت: ایران در تاکتیک‌های جنگی نوآوری کرده و برخی الگو‌های دشمن را بومی‌سازی و به ابزار‌های جدید تبدیل کرده است. ماهیت جنگ تغییر کرده و مفاهیمی مانند جنگ، صلح، آتش‌بس، آفند و پدافند باید متناسب با شرایط جدید بازتعریف شوند. محمدی تأکید کرد: محاصره دریایی سقف زمانی دارد و ایران در نقطه‌ای به آن پاسخ خواهد داد. این پاسخ لزوماً هدف قرار دادن شناور‌های محاصره‌کننده نیست و می‌توان محاصره را به شیوه‌های مختلف برای طرف مقابل هزینه‌مند کرد. محمدی تصریح کرد: «محاصره را تا یک سقف زمانی معقول تحمل خواهیم کرد» و ادامه آن می‌تواند به ازسرگیری پیش‌دستانه عملیات برای شکستن محاصره منجر شود. محمدی راهبرد جدید امریکا را ترکیبی از ائتلاف‌سازی، فشار اقتصادی و فشار نظامی- امنیتی دانست و گفت: واشینگتن این مؤلفه‌ها را همزمان دنبال می‌کند. وی گفت: این راهبرد ناشی از شکست و محدودیت‌های دشمن است؛ از جمله طولانی شدن جنگ و افزایش مصرف تسلیحات گران‌قیمت. 

محمدی اضافه کرد: جمهوری اسلامی ایران توانسته جنگ با خود را به جنگی علیه اقتصاد کشور‌های مهاجم تبدیل کند و تنگه هرمز در تبدیل جنگ نظامی به جنگ اقتصادی و ژئوپلیتیکی نقش داشته است. ترامپ به دنبال خلق یک دستاورد برای جبران پیامد‌های اقتصادی، انتخاباتی و روانی جنگ است. وی احتمال بازگشت امریکا به درگیری را منتفی ندانست. 

محمدی افزود: امریکا دریافته از مذاکرات به دستاورد مورد نظر نمی‌رسد و ممکن است برای خلق دستاورد به روش‌های غیرمذاکراتی روی آورد. وی تحریم‌های جدید را ابزاری برای ایجاد فشار روانی و برهم زدن تعادل جامعه دانست و بر ضرورت پرهیز از رفتار‌های هیجانی اقتصادی تأکید کرد. 

محمدی در ادامه احتمال عملیات نظامی، ترور یا ترکیبی از این اقدامات را مطرح کرد و گفت: پاسخ ایران در صورت ورود به دوره جدید درگیری می‌تواند متفاوت و صرفاً نظامی نباشد. دشمن می‌کوشد فشار خارجی را با ایجاد ناآرامی در داخل ایران ترکیب کند و از یک خطای داخلی به‌عنوان نقطه آغاز آشوب بهره بگیرد. محمدی حفظ ثبات، امنیت و آرامش داخلی را بخش مهمی از بازدارندگی دانست و گفت: شکست دشمن در ایجاد ناآرامی می‌تواند محاسبات آن برای جنگ بعدی را تغییر دهد. وی شبکه‌های اجتماعی را بخشی از میدان جنگ شناختی دانست و نسبت به بازنشر روایت‌ها و اطلاعات دشمن در داخل هشدار داد. 

محمدی سپس بر حفظ آرامش، تقویت همبستگی اجتماعی و برخورد محترمانه با مردم تأکید کرد و خواستار جلوگیری از شکل‌گیری شکاف داخلی شد. وی از مردم خواست تحت تأثیر تحریم‌ها به خرید و انبار کردن کالا روی نیاورند و بر صرفه‌جویی و کمک به اقشار ضعیف‌تر تأکید کرد. همچنین مسئولان را به پرهیز از شوک اقتصادی فراخواند. محمدی تصریح کرد: دشمن به دنبال ایجاد شکاف اجتماعی و سیاسی است و در شرایط جنگی باید اختلافات داخلی و مرزبندی‌های سیاسی را کنار گذاشت. وی شبکه‌های اجتماعی را میدان مهم جنگ شناختی دانست و بر تقویت امید، پرهیز از توهین و مقابله با محتوای تفرقه‌افکن تأکید کرد. محمدی در پایان حفظ اعتماد، امید، ثبات و روحیه سلحشوری را ضروری دانست و تأکید کرد: نباید اجازه داد دشمن حس شکست را به جامعه منتقل کند. وی اعتماد به نیرو‌های نظامی و حفظ انسجام داخلی را از مؤلفه‌های مهم راهبرد جنگی ایران دانست.

 رسانه صهیونیستی «والانیوز» به نقل از یک مقام ارشد امنیتی این رژیم، احمد الشرع، رئیس دولت موقت سوریه را فردی «خطرناک، افراطی و ضداسرائیلی» توصیف کرد و مدعی شد وی با کمک کشورهای منطقه از جمله ترکیه، روند بازسازی ارتش سوریه را دنبال می‌کند.

این مقام صهیونیست مدعی شد دمشق برای خرید سامانه‌هایی تلاش می‌کند که می‌تواند آزادی عمل ارتش رژیم صهیونیستی در سوریه و منطقه را محدود کند. وی افزود، تل‌آویو این موضوع را تهدیدی مستقیم برای امنیت خود دانسته و درباره آن با آمریکا رایزنی کرده است.

این در حالی است که رژیم صهیونیستی پس از سقوط دولت بشار اسد، رئیس جمهور سابق، بخش گسترده‌ای از زیرساخت‌های نظامی سوریه از جمله هواپیماها، سامانه‌های پدافند هوایی، انبارهای تسلیحات و مواضع موشکی را هدف قرار داده است.

همزمان «اسرائیل کاتس» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی اعلام کرده است این رژیم قصد عقب‌نشینی از منطقه حائل امنیتی در خاک سوریه در مجاورت جولان اشغالی را ندارد.

والانیوز همچنین مدعی شد ترکیه، الشرع را برای بازسازی ارتش سوریه تحت فشار قرار داده و از این روند حمایت می‌کند؛ موضوعی که در کنار تنش‌های فزاینده میان آنکارا و تل‌آویو، نگرانی رژیم صهیونیستی را افزایش داده است.

این تحولات یک روز پس از حمله هوایی رژیم صهیونیستی به فرودگاه نظامی «ابوالظهور» در حومه ادلب روی داد. جنگنده‌های این رژیم چندین بار باند فرودگاه را هدف قرار دادند و دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، پس از حدود ۲۴ ساعت مسئولیت این حمله را پذیرفت.

دفتر نتانیاهو مدعی شد این حمله برای جلوگیری از «نقض وضعیت موجود» و استقرار نیروهای ترکیه در یک پایگاه هوایی نزدیک حلب انجام شده است. رادیو ارتش رژیم صهیونیستی نیز گفت این حمله پیام روشنی به ترکیه بود که تل‌آویو حضور نظامی این کشور در سوریه را نخواهد پذیرفت.

نتایج تازه‌ترین نظرسنجی مؤسسه «کانتار» که در شبکه ۱۱ تلویزیون اسرائیل منتشر شد، از تداوم پیشتازی «گادی آیزنکوت»، رئیس حزب «یاشار» در رقابت‌های انتخاباتی کنست حکایت دارد. به گزارش اکوایران به نقل از ایرنا،  تازه‌ترین نظرسنجی مؤسسه «کانتار» نشان می‌دهد حتی برگزاری انتخابات مقدماتی حزب لیکود و شکل‌گیری فهرست جدید این حزب نیز نتوانسته جایگاه بنیامین نتانیاهو را در برابر رقیب اصلی تغییر دهد.

بر اساس این نظرسنجی، اگر انتخابات کنست امروز برگزار شود، حزب «یاشار» به رهبری آیزنکوت با کسب ۲۴ کرسی به بزرگ‌ترین حزب کنست تبدیل خواهد شد. این رقم نسبت به نظرسنجی قبلی که روز یکشنبه منتشر شده بود، یک کرسی افزایش نشان می‌دهد؛ در مقابل، حزب لیکود با کسب ۲۳ کرسی در جایگاه دوم قرار می‌گیرد که با نظرسنجی‌های قبلی تفاوتی ندارد.

به این ترتیب، برگزاری انتخابات مقدماتی و انتخاب فهرست جدید نامزدهای لیکود، دست‌کم در نتایج این نظرسنجی، نتایج خوبی برای این حزب نداشته است.

داده‌های نظرسنجی نشان می‌دهد لیکود نه تنها فاصله خود با آیزنکوت را کاهش نداده، بلکه همچنان یک کرسی از رقیب خود عقب‌تر است.

پس از دو حزب نخست، حزب «بِیَخَد (با همدیگر)» به رهبری نفتالی بنت، نخست‌وزیر اسبق با ۱۴ کرسی در جایگاه سوم قرار دارد و حزب «دموکرات‌ها» به رهبری «یائیر گولان»، نیز با ۱۰ کرسی جایگاه خود را حفظ کرده است.

حزب «عوتصما یهودیت» به رهبری ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی و «اسرائیل خانه ما»، به رهبری آویگدور لیبرمن نیز هر کدام ۹ کرسی به دست آورده‌اند؛ هر دو حزب در مقایسه با نظرسنجی قبلی یک کرسی کاهش داشته‌اند.

حزب «یهودیت متحد توراتی» به رهبری «اسحاق گلدکنوف»، نیز با ۹ کرسی جایگاه خود را حفظ کرده و حزب شاس به رهبری آریه درعی با هفت کرسی در رتبه بعدی قرار دارد.

در میان احزاب عرب، (خدش-تعال) به رهبری یوسف جبارین و احمد طیبی، ۶ کرسی و حزب «رعم» به رهبری منصور عباس ۵ کرسی به دست آورده‌اند. حزب صهیونیسم مذهبی به رهبری بتصلئل اسموتریچ، وزیر تندوری دارایی نیز با افزایش یک کرسی نسبت به نظرسنجی قبلی به ۵ کرسی رسیده است.

احزاب عرب نیز در مجموع ۱۱ کرسی را در اختیار خواهند داشت.

در این میان، حزب اتحاد به رهبری گلعاد اردان و یولی ادلشتاین با ۱.۶ درصد و حزب آبی و سفید به رهبری بنی گانتز با ۱.۴ درصد، نتوانسته‌اند از حد نصاب لازم برای ورود به کنست به دست بیاورند.

نظرسنجی موسسه کانتار همچنین دیدگاه رأی‌دهندگان درباره فهرست جدید لیکود پس از انتخابات مقدماتی این حزب را بررسی کرده است. در پاسخ به این پرسش که آیا فهرست جدید لیکود برای انتخابات کنست بهتر یا بدتر از فهرست قبلی است، ۴۴ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کردند که هیچ تفاوتی میان دو فهرست وجود ندارد.

این یافته‌ها می‌تواند برای رهبری لیکود قابل توجه باشد؛ چرا که نشان می‌دهد تغییرات داخلی حزب هنوز نتوانسته فضای رقابت های سیاسی به شکل محسوسی بهبود دهد.