به گزارش خبرگزاری ایمنا، دو روز بیشتر تا اربعین حسینی باقی نمانده است. کربلا هر ساعت شلوغتر از ساعت قبل میشود؛ موج زائرانی که از کشورهای مختلف خود را به بینالحرمین رساندهاند، لحظهای قطع نمیشود.
موکبها شبانهروز فعال است، دیگهای غذا میجوشد، استکانهای چای یکی پس از دیگری پر میشود و خادمان، بیوقفه در رفتوآمدند. در میان این همه شور و دلدادگی، حفظ پاکیزگی شهری که این روزها میزبان میلیونها عاشق است، خود عبادتی دیگر است.
در یکی از خیابانهای منتهی به حرم مطهر حضرت اباعبداللهالحسین(ع)، ناگهان نگاه رهگذران به گروهی از دوچرخهسواران جلب میشود؛ خادمانی با کاورهای فیروزهایرنگ که پرچم سهرنگ جمهوری اسلامی ایران بر آستین لباسشان نقش بسته است. نه برای مسابقه آمدهاند، نه برای نمایش؛ مأموریتشان ساده اما بزرگ است؛ رساندن پیام پاکیزگی.
آنها از موکب حضرت مسلمبنعقیل(ع) شهرداری اصفهان حرکت کردهاند. بر ترک هر دوچرخه، بستههایی از کیسههای پلاستیکی مشکی دیده میشود؛ کیسههایی که قرار است به موکبهای مسیر صابر و خیابانهای منتهی به حرم برسد تا جمعآوری پسماندها آسانتر شود و کربلا، این شهر مقدس، پاکیزهتر بماند.
رکابهایی برای خدمت، نه برای دیده شدن
در روزهایی که صدها خادم شهرداری اصفهان در بخشهای مختلف شهر کربلا مشغول نظافت، جمعآوری پسماند و خدمات شهری هستند، این گروه از دوچرخهسواران مأموریتی متفاوت برعهده گرفتهاند؛ مأموریتی که بیش از آنکه به توان جسمی نیاز داشته باشد، به عشق و اخلاص وابسته است.
آنها مقابل هر موکب توقف میکنند، چند کیسه زباله تحویل میدهند و با لبخند از خادمان میخواهند در حفظ پاکیزگی شهر سهیم باشند.
یکی از آنها زبان عربی را بهخوبی نمیداند، اما همین که به موکبدار میرسد، با لبخند جملهای را که بارها تمرین کرده، بر زبان میآورد: «النظافة من الإیمان.»
همین یک جمله کافی است. موکبدار لبخند میزند، کیسهها را تحویل میگیرد و با احترام از خادمان ایرانی تشکر میکند.
گاهی زبان مشترک، واژهها نیست؛ نیتهای مشترک است. وقتی فرهنگ شهروندی هم نذر امام حسین(ع) میشود
اربعین فقط مسیر پیادهروی نیست؛ مدرسهای برای تمرین مسئولیت اجتماعی است. همانگونه که اطعام زائران ثواب دارد، پاکیزه نگه داشتن شهر میزبان نیز بخشی از احترام به این اجتماع عظیم است.
خادمان شهرداری اصفهان تلاش کردهاند این پیام را نه با نصب بنر یا سخنرانی، بلکه با رفتار خود منتقل کنند.
آنها نخست خودشان کیسه زباله به دست گرفتهاند، پسماندها را جمع کردهاند و سپس دیگران را نیز به این کار دعوت کردهاند.
در این حرکت، توصیه با عمل همراه شده است؛ همان چیزی که بیش از هر سخنی اثر میگذارد.
بیش از ۶۰۰ خادم؛ یک هدف مشترک
این دوچرخهسواران تنها نیستند. پشت این حرکت، صدها نیروی مردمی و خادم شهرداری اصفهان قرار دارند که این روزها در نقاط مختلف کربلا برای خدمترسانی به زائران فعالیت میکنند.
بیش از ۶۰۰ نفر از نیروهای مردمی و خادمان شهرداری اصفهان، از نخستین ساعات صبح تا نیمههای شب، در بخشهای مختلف شهر کربلا حضور دارند؛ از نظافت معابر و جمعآوری پسماند گرفته تا پشتیبانی از مواکب و آمادهسازی مسیرهای تردد زائران.
دوچرخهسواران، اما چهره متفاوت این خدمتاند؛ خادمانی که میان ازدحام جمعیت، آرام و بیصدا رکاب میزنند تا پیام احترام به شهر کربلا را از موکبی به موکب دیگر برسانند. پرچم ایران بر آستین، نام حسین(ع) بر زبان
لباسهای فیروزهای، دوچرخههایی که در میان جمعیت آرام پیش میروند و پرچم ایران که بر آستینشان نقش بسته، برای بسیاری از زائران تصویری ماندگار میسازد.
برخی از زائران با تلفن همراهشان از این صحنه عکس میگیرند، بعضی لبخند میزنند و برخی دیگر از آنها میپرسند از کجا آمدهاند. پاسخ کوتاه است: «اصفهان... برای خدمت.»
این همان تصویری است که دیپلماسی مردمی را معنا میکند؛ تصویری که در آن، نام ایران نه با شعار، بلکه با خدمت، نظم و احترام به شهر میزبان شناخته میشود.
«در رکاب حسین»؛ روایتی از عشقهای بیادعا
شاید سهم این دوچرخهسواران از اربعین، نه سخنرانی باشد، نه حضور در قاب دوربینها و نه دیدهشدن میان میلیونها زائر؛ سهم آنها رکابهایی است که هر بار چرخیدنشان، پیامی را در کوچههای کربلا تکرار میکند.
اینکه عشق به امام حسین(ع) تنها در اشک و عزاداری خلاصه نمیشود، گاهی در برداشتن یک کیسه زباله، در دعوت به پاکیزگی، در احترام به شهر میزبان و در خدمتی بینام و نشان معنا پیدا میکند.
شاید سالها بعد، کسی نام این دوچرخهسواران را به یاد نداشته باشد، اما تصویری که از خود بر جای گذاشتند، در حافظه کربلا باقی خواهد ماند؛ تصویر خادمانی که در روزهای منتهی به اربعین، نه برای رسیدن به مقصد، بلکه برای رساندن پیام «پاکیزگی، احترام و خدمت» در رکاب حسین(ع) رکاب زدند. کد مطلب 993214 راضیه کشاورز
