وی افزود: نیازهای روانشناختی پنهان پشت اختلافات قرار دارد و باید به این نیازها اهمیت داده شده و مورد توجه قرار گیرند.
این متخصص روانشناسی بالینی و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات روانپزشکی و روانشناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: زوجین باید بدانند هنگام عصبانیت و افزایش هیجان، قسمت منطقی مغز کارایی خود را از دست میدهد و توانایی تصمیمگیری صحیح را ندارند. یکی از تکنیکهای علمی مؤثر در این زمینه آن است که زوجین هنگام مشاجره، مدتزمان ۲۰ تا ۳۰ دقیقه از موضوع فاصله بگیرند تا به آرامش برسند و بتوانند گفتوگوی مؤثری داشته باشند؛ این فاصله به معنای قهر کردن نیست.
وی ادامه داد: یکی از اشتباهات رایج در مشاجرههای زناشویی این است که فرد به دنبال برنده شدن است؛ در حالی که در زندگی مشترک، برنده و بازنده معنا ندارد و زن و مرد هر دو در شکلگیری اختلاف نقش دارند. هدف از گفتوگو اثبات حقانیت نیست، بلکه حفظ رابطه اهمیت دارد و نباید به آن خدشه وارد شود؛ بنابراین برنده یا بازنده بودن مطرح نیست.
سلمانیان با بیان اینکه پژوهشهای زیادی درباره تعاملات مثبت و منفی زوجین انجام شده است، تصریح کرد: گاتمن بیش از چهل سال، زوجین زیادی را مورد بررسی قرار داد و براساس نتایج پژوهشها، نسبت تعاملات مثبت به منفی باید پنج به یک باشد؛ یعنی در برابر یک انتقاد، باید رفتارهای مثبتی همچون تشکر، قدردانی، محبت و حمایت وجود داشته باشد و همسران باید این نسبت را رعایت کنند. بنابراین زوجهایی که صرفاً هنگام بروز مشکلات با یکدیگر صحبت میکنند، سرمایههای عاطفی رابطه را به مرور زمان از دست میدهند. بهتر است روزانه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه درباره موضوعات روزمره گفتوگو کنند تا سرمایههای عاطفی حفظ شود. کد مطلب 994049
