به گزارش خبرگزاری ایمنا از چهارمحالوبختیاری، گاهی تاریخ، نامهایی را در حافظه یک ملت ثبت میکند که فراتر از یک شخصیت یا یک واقعه به نمادی از ایستادگی تبدیل میشوند. در میان مبارزان تاریخ معاصر ایران، نام علیمردانخان بختیاری نیز با مقاومت در برابر استبداد، دفاع از استقلال و ایستادگی در برابر سلطه بر سرنوشت مردم گره خورده است. او در روزگاری پرآشوب، زمانی که سیاستهای تمرکزگرایانه حکومت رضاشاه ساختارهای اجتماعی و هویتی ایلات را هدف قرار داده بود، پرچم مخالفت را برافراشت و مبارزهای را آغاز کرد که سرانجام با اعدامش در اسفند ۱۳۱۳ پایان پیدا کرد؛ اما روایت آن هرگز به پایان نرسید.
اگرچه نزدیک به یک قرن از شهادت علیمردانخان میگذرد، اما بازخوانی زندگی و مبارزات او همچنان محل توجه پژوهشگران تاریخ و علوم سیاسی است. پرسش اصلی این است که آیا میتوان مبارزات این سردار بختیاری را تنها در چارچوب مخالفت با حکومت رضاشاه تحلیل کرد یا اینکه مؤلفههایی همچون استقلالخواهی، نفی سلطه و مقاومت در برابر تحمیل، جایگاه او را در جریان تاریخی استکبارستیزی ایران قابل بررسی میکند؟ بیانات رهبر انقلاب اسلامی درباره شخصیت علیمردانخان و دیدگاههای استادان تاریخ و علوم سیاسی، افق تازهای برای پاسخ به این پرسش پیش روی مخاطب قرار میدهد. قیامی که از دل استبداد رضاشاهی برخاست
برای بررسی ریشههای تاریخی مبارزات علیمردانخان بختیاری، الهام توکلی زانیانی، استاد و پژوهشگر تاریخ با اشاره به پیشینه این مبارز بختیاری به خبرنگار ایمنا میگوید: علیمردانخان در سال ۱۲۷۱ هجری شمسی در چناررود فریدن متولد شد. پدرش علیقلیخان چالنگ در جوانی بر اثر توطئهای خانوادگی جان باخت و پس از آن، تربیت او بر عهده مادرش، بیبی مریم بختیاری از زنان نامدار و مبارز عصر مشروطه، قرار گرفت؛ شخصیتی که نقش مهمی در شکلگیری روحیه مبارزه و استقلالخواهی فرزندش داشت.
وی با بیان اینکه علیمردانخان از همان سالهای جوانی در میان سران ایل بختیاری جایگاه ویژهای پیدا کرد، میافزاید: پس از جدایی طوایف چهارلنگ و هفتلنگ، او به همراه برادرش محمدعلیخان به عنوان رئیس طایفه انتخاب شد و به تدریج در تحولات سیاسی و اجتماعی منطقه نقشآفرینی کرد.
روایت مقاومت؛ از سوگند تا جوخه اعدام …
