به گزارش خبرگزاری ایمنا، دنیای کودکان با بازی، ارتباط، کنجکاوی و کشف جهان اطراف شکل میگیرد و بسیاری از مهارتهای اجتماعی نیز در همین تعاملهای ساده و روزمره ساخته میشوند. نگاه کردن به چهره دیگران، پاسخ دادن به یک پرسش، شرکت در بازی گروهی، تقلید از رفتار همسالان و نشان دادن علاقه یا هیجان، همگی بخشی از مسیر طبیعی رشد ارتباطی کودک هستند.
با این حال، مسیر رشد همه کودکان یکسان نیست و گاهی تفاوتهایی در شیوه ارتباط، بازی، گفتار یا رفتار آنها دیده میشود که نیازمند توجه بیشتری است. برخی از این تفاوتها ممکن است گذرا و متناسب با ویژگیهای فردی کودک باشند، اما در مواردی میتوانند نشانهای از یک اختلال رشدی باشند که شناسایی زودهنگام آن اهمیت زیادی دارد.
اختلال طیف اوتیسم از جمله اختلالاتی است که میتواند بر کیفیت ارتباط اجتماعی، شیوه تعامل با دیگران، گفتار و الگوهای رفتاری کودک اثر بگذارد. نکته مهم این است که اوتیسم تنها با دیر حرف زدن یا محدود بودن مهارتهای کلامی شناخته نمیشود و مجموعهای از نشانههای ارتباطی، رفتاری و اجتماعی در کنار یکدیگر باید مورد توجه قرار گیرند.
شناخت این نشانهها به معنای برچسب زدن به کودک یا تشخیص بیماری بر اساس یک رفتار منفرد نیست، بلکه میتواند به والدین کمک کند تفاوتهای رشدی فرزندشان را دقیقتر ببینند و در صورت وجود نگرانی، برای ارزیابی تخصصی بهموقع اقدام کنند؛ موضوعی که میتواند مسیر حمایت و توانبخشی کودک را نیز هموارتر کند.
اوتیسم چگونه خود را نشان میدهد؟ / از تماس چشمی محدود تا رفتارهای تکراری
افسانه کرباسی، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با بیان اینکه کودکان در حدود سه تا چهار سالگی، به طور طبیعی به سمت تعامل با همسالان گرایش پیدا میکنند، بازیهای گروهی برای آنان جذاب میشود و از حضور در جمع کودکان دیگر لذت میبرند، اظهار کرد: این در حالی است که کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم تمایل کمتری به برقراری ارتباط با همسالان دارند.
وی افزود: بسیاری از آنان وارد بازیهای گروهی نمیشوند و حتی در محیطهای آموزشی و مدرسه نیز ممکن است در برقراری ارتباط با دیگر کودکان با دشواری مواجه باشند و یکی دیگر از ویژگیهای مهم این کودکان، مشکلات ارتباط غیرکلامی است و تماس …
