به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ حسین حمیدی، سردبیر خبرگزاری ایمنا در یادداشتی نوشت:
«آن روز در اوج فتنه ۸۸، وقتی جامعه میان روایتهای متناقض گم شده بود و بسیاری نمیدانستند به کدام سمت نگاه کنند، رهبر شهید انقلاب عبارتی بیان کردند که نه تحلیل بود، نه دستور که فریاد بود؛ فریادی که از چهارده قرن آنطرفتر میآمد، از دل میدانی که دو گروه مسلمان در آن روبهروی هم ایستاده بودند و خطرناکترین سلاح وقت نه شمشیرهایشان، که شبههای بود که معاویه با حساب و کتاب در میان سپاه امیرالمونین پاشیده بود.
«این عمار؟» این سوال در آن لحظه، نه ارجاع تاریخی بود و نه آرایه ادبی بلکه دعوتی بود برای همه کسانی که صدایی داشتند و در سکوت نشسته بودند
برای فهمیدن این که عمار کیست و چرا نامش اینقدر سنگین است، باید به صفین برگشت و صحنه را درست دید؛ دقیقا زمانی که دو لشکر مقابل هم صف کشیدهاند اما جنگ واقعی نه در میدان، که در اذهان عموم لشکریان سرگردان بود. …
