به گزارش خبرگزاری ایمنا، هنوز صدای زنگ اول مهر در راهروهای مدارس نپیچیده، اما نشانههای آغاز سال تحصیلی یکییکی از راه میرسند؛ نیمکتهایی که دوباره مرتب میشوند، تختههایی که از نو پاک میشوند و کلاسهایی که در انتظار بازگشت دانشآموزان آماده میشوند. بیرون از مدرسه هم خانوادهها درگیر خرید کتاب و لوازمالتحریر و آماده کردن کیفها هستند. قرار است با شروع سال تحصیلی، زندگی دانشآموزان دوباره به ریتم آشنای مدرسه بازگردد، اما پشت این شروع دوباره، بخشی از مسیر یادگیری آنها در ماههای گذشته همچنان ناتمام مانده است.
در روزهای نخست سال تحصیلی، وقتی معلم پای تخته میایستد و نخستین درسها را آغاز میکند، تفاوتها آرامآرام خودشان را نشان خواهند داد؛ یکی مطالب پایه را بهخوبی به یاد دارد، دیگری در فهم مفاهیم سادهتر مکث میکند و دانشآموزی شاید هنوز با عادتهای آموزشی دوره غیرحضوری دستوپنجه نرم کند. آموزش مجازی برای همه دانشآموزان یک تجربه یکسان نبود و حالا قرار است پیامد این تفاوتها، پشت همان نیمکتهای مدرسه خودش را نشان دهد؛ جایی که کولهبار عقبماندگی آموزشی میتواند همراه دانشآموز وارد سال تحصیلی جدید شود.
سال تحصیلی جدید برای بسیاری از دانشآموزان با بازگشت به همان کلاسها و نیمکتهای آشنا آغاز میشود، اما پشت این بازگشت، یک تفاوت مهم وجود دارد؛ آنها بخشی از مسیر تحصیل خود را در شرایطی متفاوت از آموزش معمول طی کردهاند. آموزش غیرحضوری، هرچند در مقطعی راهی برای تداوم تحصیل بود، اما فرایند یادگیری را از محیط مدرسه جدا و آن را به خانه، ابزار دیجیتال و امکانات فردی خانوادهها وابسته کرد.
در این میان، یک واقعیت مهم کمتر دیده میشود که همه دانشآموزان از این دوره به یک شکل عبور نکردند. کیفیت اینترنت، دسترسی به ابزار، فضای مطالعه، میزان همراهی خانواده و حتی توانایی دانشآموز در مدیریت یادگیری خود، بخشی از عواملی بود که نتیجه آموزش را تعیین کرد و به همین دلیل، بازگشت به کلاس با گروهی از دانشآموزان روبهروست که ممکن است در یک پایه تحصیلی قرار داشته باشند، اما از نظر میزان یادگیری در یک نقطه نباشند.
عقبماندگی آموزشی تنها به مطالبی که دانشآموز نخوانده یا نیاموخته محدود نمیشود. عادتهای مطالعه، تمرکز، مشارکت …
