داستان کتاب حول محور شخصیتی به نام «عمران بن داوود» شکل میگیرد. او که در پی یافتن «آب حیات» و جاودانگی است، از سواحل جنوبی ایران (دریای عمان) سفری پرمخاطره را به سمت خراسان آغاز میکند. نویسنده با انتخاب نام «عمران»، گویی به فطرتِ در جستوجوی آبادی اشاره دارد. عمران در میانه بیابانهای بیآب و علف، با حقیقتی روبهرو میشود که از تشنگی جسمانی او فراتر میرود.
مجید پورولی کلشتری در این اثر، بیابان را نه فقط به عنوان یک اقلیم جغرافیایی، بلکه به عنوان نمادی از «سرگشتگی انسان معاصر» به تصویر میکشد. عمران در این مسیر با افرادی روبهرو میشود که هر کدام تکهای از پازل معرفت نسبت به امام رضا (ع) را برای او تکمیل میکنند. امام رضا (ع)؛ اقیانوسی در مشرق جان
نام کتاب، «اقیانوس مشرق»، استعارهای درخشان از وجود مقدس امام رضا (ع) است. در حالی که عمران به دنبال قطرهای آب برای بقای جسم است، نویسنده او را به سمتی هدایت میکند که به اقیانوسی از رحمت و هدایت متصل شود. امام در این رمان، نه صرفاً به عنوان یک شخصیت تاریخی محصور در قرن دوم هجری، بلکه به عنوان «حجت حیّ خدا» تصویر میشود که حتی در دوردستترین بیابانها، پناه درماندگان و راهنمای گمگشتگان است.
یکی از نقاط قوت کتاب، بازنمایی کرامات رضوی بدون افتادن در دامِ شعارزدگی است. نویسنده تلاش کرده تا معجزات و مهربانیهای امام را در دلِ حوادث داستانی بگنجاند، به طوری که خواننده همراه با عمران، گامبهگام به عظمت شخصیت امام پی میبرد و در نهایت، عطش او با رسیدن به «ولایت» فرو مینشیند.
پورولی کلشتری در این رمان، از نثری روان و گاه شاعرانه استفاده کرده است. توصیف دقیق رنجهای سفر، تشنگی مفرط و تنهایی انسان در برابر طبیعت، باعث شده تا مخاطب به خوبی با اتمسفر داستان همراه شود. این کتاب که جوایز معتبری همچون «کتاب سال رضوی» و «کتاب سال پژوهشهای دینی» را در کارنامه دارد، نشاندهنده آن است که میتوان مفاهیم عمیق کلامی و اعتقادی را در قالب یک «رمان خوشخوان» به مخاطب عام عرضه کرد.
«اقیانوس مشرق» برای کسانی که به دنبال فراتر رفتن از زیارتهای سنتی و ظاهری هستند، یک پیشنهاد عالی است. این رمان به ما میآموزد که برای رسیدن به امام، باید ابتدا «عطش» داشت. این کتاب یادآور این حقیقت است که امام رضا (ع)، آن اقیانوس بیپایانی است که در مشرقِ جغرافیای شیعه قرار گرفته تا هر تشنهای را از چشمه حقیقتِ ناب سیراب کند.
در مجموع، این اثر دعوتی است به سفری درونی؛ سفری که از بیابان «خود» آغاز شده و به اقیانوس «امام» ختم میشود. مطالعه این رمان ۲۱۰ صفحهای، تجربهای متفاوت از زیارت با چشمان کلمات است. کد مطلب 995422
