سعادتالله مولوی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا در تشریح روند بازسازی صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی کشور پس از آسیبهای جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم اظهار کرد: امروز وقتی به مجتمعهای عظیم پتروشیمی و پالایشگاههای مدرن کشور نگاه میکنیم و شکوه و عظمت این زیرساختها را میبینیم، شاید برای بسیاری از مخاطبان و حتی نسل جوان قابل تصور نباشد که این دستاوردها از دل چه سختیها و چه دورانی سخت و پرمخاطرهای بیرون آمدهاند.
وی افزود: باید به عقب برگردیم، بهویژه به دوره جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم و عملیاتهای پس از آن؛ دورانی که صنایع نفت و گاز و پالایش و پتروشیمی کشور نهتنها بهعنوان حیاتیترین رگ اقتصاد ملی، بلکه بهعنوان یکی از اصلیترین اهداف استراتژیک در دیدرس دشمن قرار داشتند. در آن دوران زیرساختهای تولیدی، خطوط لوله، واحدهای پالایشی و مجتمعهای پتروشیمی کشور با آسیبهای شدید و گستردهای روبهرو شدند.
این کارشناس صنعت نفت گفت: این تخریبها هرگز تنها به معنای از دست رفتن چند دستگاه یا سازه فیزیکی نبود؛ این ضربهای مستقیم به امنیت انرژی کشور و تلاشی حسابشده برای فلج کردن اقتصاد ملی بود، اما نقطه عطف واقعی این داستان، ارادهای بود که در همان بحبوحه سختی و پس از وارد شدن آسیبها شکل گرفت. در گام نخست هدف ما تنها بقا بود، سپس بازگشت هرچه سریعتر به چرخه تولید، متخصصان مهندسان و تکنسینهای ما در شرایط جنگی، تحت فشار زمانی شدید و با کمترین امکانات، شبانهروز تلاش کردند تا واحدهای آسیبدیده را دوباره به مدار تولید بازگردانند؛ تلاشی که خود نمادی از عزم ملی برای زنده نگهداشتن شریانهای اقتصادی کشور بود. از محدودیت تا بومیسازی؛ درسی که جنگ به ما آموخت
مولوی با اشاره به کمبود شدید قطعات و تحریمهای سنگین تکنولوژیک در آن برهه گفت: همین محدودیتها و تنگناها بود که بذر اندیشه بومیسازی را، که رهبر شهید انقلاب همواره و در همهی سالها بر آن تأکید داشتند، در دل صنایع نفت و گاز و پالایش و پتروشیمی کشور کاشت. ما در عمل و در دل بحران متوجه شدیم که تکیه صرف بر تکنولوژی و تجهیزات خارجی، در شرایط بحرانی و حساس، ریسکی بسیار بزرگ و خطرناک است؛ واقعیتی که در طول سالهای تحریم نیز بارها آن را لمس کرده بودیم اما جنگ آن را بهصورت عینی و ملموس به ما نشان داد.
وی …
