وی افزود: باید به عقب برگردیم، بهویژه به دوره جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم و عملیاتهای پس از آن؛ دورانی که صنایع نفت و گاز و پالایش و پتروشیمی کشور نهتنها بهعنوان حیاتیترین رگ اقتصاد ملی، بلکه بهعنوان یکی از اصلیترین اهداف استراتژیک در دیدرس دشمن قرار داشتند. در آن دوران زیرساختهای تولیدی، خطوط لوله، واحدهای پالایشی و مجتمعهای پتروشیمی کشور با آسیبهای شدید و گستردهای روبهرو شدند.
این کارشناس صنعت نفت گفت: این تخریبها هرگز تنها به معنای از دست رفتن چند دستگاه یا سازه فیزیکی نبود؛ این ضربهای مستقیم به امنیت انرژی کشور و تلاشی حسابشده برای فلج کردن اقتصاد ملی بود، اما نقطه عطف واقعی این داستان، ارادهای بود که در همان بحبوحه سختی و پس از وارد شدن آسیبها شکل گرفت. در گام نخست هدف ما تنها بقا بود، سپس بازگشت هرچه سریعتر به چرخه تولید، متخصصان مهندسان و تکنسینهای ما در شرایط جنگی، تحت فشار زمانی شدید و با کمترین امکانات، شبانهروز تلاش کردند تا واحدهای آسیبدیده را دوباره به مدار تولید بازگردانند؛ تلاشی که خود نمادی از عزم ملی برای زنده نگهداشتن شریانهای اقتصادی کشور بود. از محدودیت تا بومیسازی؛ درسی که جنگ به ما آموخت
مولوی با اشاره به کمبود شدید قطعات و تحریمهای سنگین تکنولوژیک در آن برهه گفت: همین محدودیتها و تنگناها بود که بذر اندیشه بومیسازی را، که رهبر شهید انقلاب همواره و در همهی سالها بر آن تأکید داشتند، در دل صنایع نفت و گاز و پالایش و پتروشیمی کشور کاشت. ما در عمل و در دل بحران متوجه شدیم که تکیه صرف بر تکنولوژی و تجهیزات خارجی، در شرایط بحرانی و حساس، ریسکی بسیار بزرگ و خطرناک است؛ واقعیتی که در طول سالهای تحریم نیز بارها آن را لمس کرده بودیم اما جنگ آن را بهصورت عینی و ملموس به ما نشان داد.
وی تصریح کرد: به همین دلیل، بازسازی پس از جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم را هرگز نباید تنها یک بازگشت ساده به وضعیت پیش از جنگ دانست؛ بلکه این دوران، آغاز یک تحول ساختاری و بنیادین بود، ما یاد گرفتیم چگونه تجهیزات پیچیده صنعتی را خودمان طراحی و تولید کنیم، خودمان راهاندازی کنیم و خودمان مدیریت و نگهداری کنیم؛ مسیری که دیگر وابسته به اراده و تصمیم شرکتهای خارجی نبود.
سه محور اصلی بهبود در صنعت پتروشیمی و پالایشگاهی
کارشناس صنعت نفت با مقایسه وضعیت امروز صنعت با دوران بلافاصله پس از آسیبها گفت: میتوان گفت مسیر ما از یک بازسازی ساده و مقطعی، به سمت توسعه استراتژیک و بلندمدت حرکت کرد و این بهبود چشمگیر را میتوان در سه محور اصلی مشاهده کرد.
مولوی با توجه اینکه نخستین محور افزایش ظرفیت تولید است، اظهار کرد: ظرفیت تولیدی صنایع کشور امروز نسبت به دوران بازسازی بهمراتب بیشتر شده و علاوه بر آن، حرکت مهمی از تولید صرف محصولات پایه به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر صورت گرفته است.
مولوی در این باره گفت: بسیاری از تجهیزات پیچیدهای که در سالهای پس از دفاع مقدس و همچنین پس از جنگ دوازدهروزه، جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم، برای نصب و راهاندازی آنها ناگزیر به شرکتهای خارجی وابسته بودیم، امروز بهطور کامل توسط شرکتهای دانشبنیان داخلی طراحی و اجرا میشوند؛ دستاوردی که از نظر من اهمیت راهبردی بسیار بالایی دارد.
وی با ذکر این که سومین محور نیز بهینهسازی مصرف انرژی است، افزود: با بهکارگیری سیستمهای مدیریت انرژی مدرن توانستیم میزان اتلاف منابع را به شکل چشمگیری کاهش دهیم و بهرهوری تجهیزات را تا سطح استانداردهای روز جهانی ارتقا ببخشیم، این سه محور در کنار یکدیگر، تصویری روشن از مسیر پیشرفت صنعت کشور در این سالها ترسیم میکنند. از مقاومت تا توانمندی؛ حاصل ایثار یک ملت
مولوی تصریح کرد: مسیری که صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی کشور از دل ویرانههای جنگ رمضان و جنگ تحمیلی سوم تا دستاوردهای امروز طی کردهاند، مسیری است از مقاومت به سمت توانمندی؛ و تأکید میکنم، از مقاومت به توانمندی، امروز این صنایع نهتنها جایگاه خود را در بازارهای جهانی بازیافتهاند، بلکه بهعنوان یکی از بازوهای قدرتمند اقتصاد مقاومتی کشور شناخته میشوند.
وی خاطرنشان کرد: اینکه توانستیم بر آسیبهای شدید آن دوران غلبه کنیم و امروز به تولید محصولات تخصصی و صادراتمحور دست پیدا کنیم، مدیون تخصص، تلاش شبانهروزی و ایثار هزاران مهندس، تکنسین، کارگر و مدیر صنعتی است؛ و همچنین مدیون پشتیبانی بیدریغ مردم عزیز ایران و حمایت نیروهای مسلح کشور، که در سختترین شرایط نیز اجازه ندادند شعلههای تولید در این سرزمین خاموش شود. امروز با اطمینان کامل میگوییم زیرساختهای صنعتی کشور هرچه مقاومتر شدهاند و آمادهاند تا در سالهای پیشرو، این مسیر رشد و تعالی را با سرعتی بیش از پیش ادامه دهند. کد مطلب 991981
